JASKINIA WIERZCHOWSKA- GÓRNA G. OSSOWSKIEGO. 



1 



się ona do rozmiarów bardzo ciasnego przejścia łączącego ją z halą M. Tu 

 jednak potrzeba spuścić się po skale w dół na 3 przeszło metry (z 1 ), t. j. dó 

 poziomu dolnego jaskini, na którym leży ta hala. Koniec wschodni hali M, 

 na kilkunastu metrach odległości od otworu Przesmyku- Długiego (o 11 ), zwęża 

 się do zbyt ciasnego przejścia, które z tego powodu nazwano ciasnotą. 



Równolegle z halą M, w południowej jej stronie, leży druga, większa 

 jeszcze od niej hala N, mająca takiż sam kształt wydłużony i ciągnąca się na 

 przestrzeni 45-ciu metrów z zachcdu ku wschodowi, koniec zachodni tej hali 

 rozdwaja się na dwie odnogi, mające każda po kilkanaście metrów długo- 

 ści i w końcach swych zwężające się do rozmiarów szczelin skalnych. 



Obie te hale (M i N) W środku ich długości połączone są z sobą przej- 

 ściem niskiem i niezbyt szerokiem {Przesmyk krótki), a w kierunku wschodnim 

 obie one doprowadzają do dalszych dwu komór, L l i L 11 , które rozdziela 

 tylko mała wyniosłość skalna, zwana Kamienny-próg. 



Obszerna przestrzeń obu hal L 1 i L' 1 , o sklepieniu wysoko podniesio- 

 nem, jest punktem, do którego się schodzą rozmaite kręte i w rozmaite strony 

 wijące się otwory, leżące na rozmaitych wysokościach, niby piętrach i tworzą- 

 ce istny labirynt próżni skalnych. Na poziomie dna tych komór oddziela się 

 jedna odnoga na zachód, przechodząca pomiędzy halami M i N i kończąca się 

 przed Przesmykiem-krótkim. Druga, nierównie dłuższa odnoga, odkryta dopie- 

 ro ostatniego lata, odchodzi z południowego kąta hali L u na zachód i tworzy 

 wąski korytarz, mający 42 m długości, ubrany na całej przestrzeni w suto za- 

 wisłe u sklepienia piękne grupy stalaktytowe. 



Spód obu tych komór usiany jest zwaliskiem brył kamiennych. Tu 

 i owdzie leżą ogromne głazy około 3 m wysokości, wyglądające raczej na ska- 

 łę występującą z dna jaskini, aniżeli na głazy luźne, od sklepienia urwane [g 

 i g l ). Zbadawszy je dokładniej poznajemy, że owe olbrzymie głazy złożu u 

 sa, z warstw wapieni naciekowych, czyli stalaktytów, tworzących się pierwotnie 

 u sklepienia. 



Od hali L", kierując się w stronę północną, wchodzi się do wąskiego 

 korytarza, z którego, w punkcie t można się dostać po drabinie do górnego 

 piętra tej hali, gdzie znajduje się niewielka, lecz pięknie stalaktytami przyozdo- 

 biona komora w kształcie okrągłej izby (w). W stronę znowu wschodnią, od 

 południowego jej końca wchodzi się po stromej skale na kilka metrów w go- 

 rę, gdzie się dosięga największej w tej jaskini wspaniałej hali Widkiij-Q6rnij 

 (II), mającej 43 m długości. Kształt tej hali jest wydłużony, a sklepienie łu- 

 kowate. Koniec jej południowy zaplynięty jest wapieniem naciekowym, a ku 

 północy oddzielają się od niej trzy odnogi. Jedna z nich okrąża wielka część 

 skały oddzielonej w kształcie potężnego słupa (y-y x )\ druga, ciągnie się na kil- 

 kanaście metrów, w kształcie korytarza wspaniale przyozdobionego BZCZCgólniC 

 obtitemi stalagmitami i kończącego się zasklepieniem jego ciągu dalszego nacie- 

 kami wapiennemi (Y-Cza pici); nakoniee odnoga trzecia dąży w kierunku wprost 

 północnym, gdzie, na przestrzeni kilkunastu metrów kończy się zapadliną ma- 

 jącą kilkanaście metrów długości i 6 metrów prostopadłego zagłębienia (K). 



1'ani. łizyj. — Tom VI. 



Dział .V. 1 



