14 



DZIAŁ IV. ANTROPOLOGJJA. 



Ilość indywiduów zwierząt, do których należały szczątki wydobyte ze 

 wszystkich tych pokładów Kostnicy ściśle obliczyć się nie da '). W przybliże- 

 niu zaś można tu liczyć 60 do 70, a nawet więcej indywiduów niedźwiedzia 

 jaskiniowego, rozmaitego wieku, od najmłodszych, z zębami mlecznemi do naj- 

 starszych i nader wielkich okazów; kilkanaście indywiduów gatunków psich, 

 najprawdopodobniej wilka; około 10 indywiduów lwa; kilka indywiduów hije- 

 ny i po kilka łosia i konia. Niedźwiedź zatem jest tu najliczniejszy i prze- 

 waża o wiele nad wszystkiemi innemi gatunkami; najmniej zaś jest hijeny. 



Pod szeregiem opisanych warstw namułisko wy cli, zmieniających się kolejno 

 ze skorupami stalagmitowemi, t. j. pod poziomem trzeciego stalagmitu, pokazało 

 się znowu namułisko, oddzielone od owej ostatniej skorupy małemi próżniami. 

 Siedząc owe próżnie w kierunku ich zwiększania się w stronę północną, znale- 

 ziono, że rozwijają się one stopniowo w coraz to obszerniejszy otwór podzie- 

 mny, który przyjął wkrótce rozmiary wąskiego korytarza, ciągnącego się wzdłuż 

 na 12 metrów, gdzie w kierunku prostym kończył się małym przykomórkiem, 

 a stąd ku wschodowi i ku zachodowi rozwijał się w dalsze chodniki. Jest on 

 zatem początkiem nowej części jaskini, która w stosunku do opisanych jej czę- 

 ści poprzednich stanowi trzeci, najgłębszy jej poziom. Jak daleko rozciąga się 

 ta nowo odkryta, najdalsza i najgłębsza część tej jaskini, dziś wykazać się je- 

 szcze nie dało, gdyż chodnik ciągnący się w kierunku wschodnim, po kilku 

 metrach ma nacieki wapienne, gruzowisko i namuł, tamujące dalsze jego śle- 

 dzenie; w kierunku zaś zachodnim, przeczolgnąwszy się przez otwór skalny, do- 

 stajemy się do nowego parumetrowej szerokości chodnika, mającego kierunek 

 ku południowi, w którym mnóstwo wiszących u jego sklepienia stalaktytów, 

 wysokie jego zamulenie, a nakoniec dość stromo obniżające się ku dołowi dno 

 jego, dozwoliły przedostać się tylko na 28 do 20 metrów wzdłuż. Dalsze za- 

 tem rozpoznanie tej nowej części jaskini wymaga podjęcia poprzednio wielu 

 niełatwych robót przygotowawczych, jako to: rozkopania części namułiska, usu- 

 nięcia brył kamiennych i t. p. przeszkód tamujących przejście, co w tak odda- 

 lonem od wejścia punkcie i w tak ciasnem miejscu zająć będzie musiało czasu 

 niemało. 



W całym szeregu opisanych pokładów „Kostnicy", ani w trzech jej sko- 

 rupach stalagmitowych, ani w przedzielających je warstwach namuliskowych, 

 nie natrafiłem na żaden ślad, ani zabytek pracy ludzkiej. Nie było także zgo- 

 ła żadnej oznaki tego rodzaju ani na jednej z całego tego mnóstwa wydoby- 



') Obliczenie indywiduów zwierzęcych tego miejsca dziś nie odpowiadałoby celowi już 

 z tego powodu, że oprócz wydobytych dotychczas tu kości, wielkie ich mnóstwo pozostaje jeszcze 

 w głębszych częściach namułiska Kostnicy. Z drugiej zaś strony dokładność pod tym względem 

 jest niemożebna, albowiem oprócz kości takich, które się dały wydobyć w stanie całkowitym lub 

 mało uszkodzonym, kilkakroó większa icL ilość wydobywa się w stanie tak zniszczonym, że dla 

 tego celu naukowego są one zupełnie nieprzydatne. 



