CMENTARZYSKO MEBŻYN-KAPAŚ T. DOWOTRDA. 



21 



Od strony północnej i zachodniej otacza to wzgórze rzeka Łuknia, która 

 wypływa z jeziora Prowierszulis, odległego stad mniej więcej o wiorstę i dąży 

 ku Dubissie. Z północnej strony tego wzgórka wpada do Łukni strumień Ża- 

 bris a od strony południowej i zachodniej przepływa przez błotnistą łąkę, ota- 

 czającą to wzgórze, mały strumień bez nazwy. 



Ogólny charakter tej miejscowości jest falisty. Wszystkie wzgórki są 

 piaszczyste, jak wzgórek położony na północ cmentarzyska, na którem są za- 

 budowania folwarku Jasnej górki, oraz wzgórze znajdujące na południo- wschód 

 od cmentarzyska, na którem stoją zabudowania folwarku Połuknie. 



Jezioro Prowierszulis opasują zewsząd obszerne bagniska, które się cią- 

 gną i wzdłuż brzegów Łukni. Od wschodniej strony cmentarzyska leży duży 

 las mieszany. 



Poświęcając cały czas badaniu samego cmentarzyska, nie mogłem dalszej 

 okolicy poznać należycie i nic wiem, czy w jego sąsiedztwie niema jakich in- 

 nych zabytków z czasów przedhistorycznych. 



Tu muszę zanotować, co mi mówiono, żc przy stawianiu spichlerza w Ja- 

 snej górce, w czasie zakładania fundamentów natrafiono na kości i przedmioty 

 bronzowc i żelazne, czego jednak do dziś nie mogłem stwierdzić, robiąc w tern 

 miejscu poszukiwania. 



W drugim roku mojej bytności w Jasnogórce, zostałem zawiadomiony, że 

 w pobliżu folwarku Purbiszck, odległego stąd o wiorst kilka, a leżącego na 

 południe od jeziora Prowierszulis, we wsi Papuszyni odgrzebują różne przed- 

 mioty. Przy pierwszej zręczności zwiedziłem to miejsce i znalazłem szczątki 

 fundamentów sporego budynku z cegły łączonej wapnem, oraz na powierzchni 

 dużą ilość kawałków kafli ładnie wyrobionych i ładnie ornamentowanych. 

 Siady te mówią wyraźnie, że tu był budynek sięgający niedalekiej przeszłości 

 i być może, żc prawdzi wcm jest to, co mówią miejscowi starzy ludzie, żc to są 

 szczątki kościoła kalwińskiego. 



Opisawszy pobieżnie okolicę, przystępujemy do opisania samego cmenta- 

 rzyska i tego, co na niem znalezione zostało. 



Cmentarzysko to zajmuje prawie cały wyżej opisany wzgórek i przestrzeń 

 zajęta wynosi blisko dwie dziesięciny. Na powierzchni niema żadnych wznie- 

 sień, kamieni ani też innych oznak. Sonda wszędzie jednostajnie się zagłębia, 

 nienapotykająe żadnych przeszkód. 



Większa część wzgórka jest zajęta pod uprawę a mały kawałek nieupra- 

 wiony, nie zdradza niczem, by na nim było cmentarzysko. 0 istnieniu tegoż 

 dowiedziałem się latem w roku 1881 od pana Antoniego Medekszy, który przy- 

 padkowo znalazł stare bronzy u bronzo wnikaj w miasteczku Szydłowie, odle- 

 <>lcm od Jasno"órki o nare mil i dowiedział sie od niem» skąd pochodzą. 

 Bronzownik opowiadał p. M., że nabył od parobka z Jasnogórki takioh bron- 

 zów około 30 funtów, lecz wszystkie przetopił, prócz tycb kilku sztuk, które 

 p. M. odstąpił. 



Pan M. był tyle łaskaw, że widząc moje zajęcie się, niofeylko poinformo- 

 wał mnie, gdzie się znajduje to cmentarzysko, ale oliaroual mi W8ZJ Stkie przed- 



