24 



DZIAt IV. ANTROPOLOGU A, 



a brakuje sznurka perełek i że na obu przekątnych idzie szereg większych pe- 

 rełek, których na długiej jest 7, a na krótkiej . 5, co formuje krzyż. 



Jedne blaszkę kształtu takiego jak widzimy na Tab. III fig. 3, która prócz 

 zwykłej obwódki z dwu wypukłych linij, jest przedzieloną w kierunku prze- 

 kątnych takiemiż linij ami, tworząeemi 4 trójkąty mające po jednem wypuklem 

 kółku. Dłuższa przekątna 0,04, krótsza 0,035 m. 



Na Tab. III, fig. 4, widzimy inną odmianę blaszek, które prócz dwu li- 

 nij wypukłych okalających brzegi blaszek, mają w środku trzy małe guziki 

 wypukłe, otoczone takiemiż krążkami. Dłuższa przekątna 0,045 m, krótsza 

 0,03 m; takich blaszek mam siedem, wszystkie one mają dziurkę do kółka na 

 długiej przekątnej — 6 blaszek tego rodzaju zupełnie są podobne do umieszczo- 

 nej na rysunku, siódma różni się tern, że ma dziurkę do kółka w przeciwnym 

 końcu długiej przekątnej. Kształtu takiego jak na Tab. III fig. 5, mam sztuk 

 6 z małemi zmianami tak w ornamencie jak i wielkości. Wszystkie one mają 

 obwódkę z dwu linij wypukłych i po cztery guziki w małem wgłębieniu 

 w środku; odmianą jest to, że guziki u niektórych są nacinane. Średnia wiel- 

 kość w kierunku długiej przekątnej 0,04 m, w kierunku krótszej 0,035 m. 

 Dziurki do kółek u wszystkich przy krótkiej przekątnej. 



Do ozdobniej szych blaszek zaliczyć wypada blaszkę, której rysunek poda- 

 ję na Tab. IV fig. 2. Wielkość jej: w kierunku dłuższej przekątnej 0,056 m 

 w kierunku krótkiej 0,042 m — kółko przy krótkiej przekątnej. 



Blaszka ta wokoło jest ozdobiona sznurkiem perełek między dwiema wy- 

 puklemi linijami, w środku pięć podwójnych guzików, cztery w rogach, jeden 

 pośrodku. 



Najładniejsza lecz mocno uszkodzona blaszka jest przedstawiona na Tab. 

 III fig. 6 w 3 /i naturalnej wielkości. W środku ma mały krzyżyk złożony 

 z czterech małych trój kącików, nad nim w górze krążek wypukły i takiż z bo- 

 ku; czy z drugiego boku był krążek, trudno wiedzieć wskutek uszkodzenia 

 blaszki w tern miejscu. Pomiędzy temi krążkami są cztery szeregi perełek nie- 

 zbyt regularnie umieszczonych, jednak prostopadle do brzegu blaszki. 



Zważając na układ tych blaszek ich formę i budowę, zdaje mi się że mu- 

 siały one być naszywane na coś a prawdopodobnie na jakąś tkaninę, w ukła- 

 dzie takim jak widzimy na Tab. III fig. 7. Wątpię aby były naszyte na skórę, 

 gdyż przy takiej ilości bronzu, skóra musiała by się choć w części zachować, 

 kilka małych kawałków bardzo wąskiego rzemienia, które się tu znalazły, mo- 

 gły służyć, za ozdobę, nie są zaś resztkami skóry, na której mogły być bla- 

 szki naszyte. 



W pierwszych czasach po wydobyciu tych blaszek, uważałem je za czą- 

 stkę zbroi łuskowej; lecz dziwiła mnie nieobecność tychże z dołu kości, zatem 

 przypuszczałem, że to jest część zbroi, którą nogi były przykryte. Gdy zaś 

 u Kraszewskiego w „Sztuce u Słowian i Litwy" spotkałem się ze zdaniem, że 

 'itewskie kobiety a szczególnie dziewczęta oszywaly fartuchy i spódnice różne- 

 mi brzękadlami, a w Kruzego „Nekroliwonice" znalazłem potwierdzenie tego 

 wykopaliskami z Łotwy, odtąd uważam te blaszki za ( szycie fartucha lub spó- 



