36 



D/l AL IV. ANTROPOLOGU A. 



rzyńskićh '), przyjął niewidziany dotąd zabytek z pewnego rodzaju niedowie- 

 rzaniem. 



Żywo dotknięty tern niepowodzeniem, możebyrn poszukał innych jeszcze 

 dróg publikacyi, gdy okoliczności rozłączyły mię na długo z przedmiotem tro- 

 ski, który przybierać już zaczynał charakter przysłowiowej na Rusi „pisanej 

 (t. j. malowanej) torby." Dopiero po czterech latach nieobecności w kraju 

 odzyskawszy mą stratę w Lublinie, za pośrednictwem berlińskiego Zeitscbrift 

 fur Ethnologie otrzymałem wskazówki, że w czasie mojej niefortunnej odyssei 

 z piasków Brandenburskich, przy budowie dworca kolejowego w Miinehenbergu 

 pod Berlinem w 1865 roku, wynurzył się inny bliźnięcy okaz, o wiele prze- 



Fig. 2. 



« 



wyższający swoje starszą siostrę nietylko nietykalnością swej postaci, lecz i wy- 

 twornością szaty, jak o tern przekonać się można z dołączonego szkicu (patrz 

 fig. 2). Stłumiwszy w sobie przykre uczucie z ubieżenia w zaszczycie prezen- 



') Są to dwie z zagłębieniem pośrodku kamienne płyty, jakich niegdyś w głębokiej staro- 

 żytności używano do rościcrania zbożowego ziarna, pokryte posądzonemi o późniejszą podróbko 

 rysami runicznych znaków. Prócz tego na jednej płycie zgruba nakreślony mityczny, albo ra- 

 czej fantastyczny, według brzmienia napisu bożek l'rowe, a na drugiej wyobrażenie konika przy- 

 pominającego nieco takież na posągu Światowida ze Zbrucza. Odszukanie miało miejsce na 

 Szląsku w Mikorzynie przez niejakiego Droszewskiego, który uznany został jeżeli nie za fałszerza 

 to za ofiarę oszuka ństwa. 1'ierwszą wątpliwość w tej mierze wynurzył Józef 1'rzyborowski, a osta- 

 tecznie nad sprawą przeszedł do porządku dziennego Estreicher. (Patrz Kalendarz Jaworskiego 

 1875 roku). 



