52 



DZIAŁ IV. ANTROPOLOGIJA. 



rikich jednak zaliczyć wypada nazwiska Boczarski i zmazurzone Bociarski. — 

 Po litewsku bednarz zwie się bae kin inkas (od rusińs. boćka = beczka), 

 stąd m. Boczkieniki i zdrobn. Boczkienikiele. Posiadamy też spolszczone na- 

 zwiska od niemieckich nazw bednarza: Buttcher, Bottger, Bottiger, Bin- 

 der, Bender, Fassbender i t. d. Czesi mają nazwiska r. Bećvaf, oraz m. 

 Bećviiry, Bećvarki, od bećva = beczka, zapewne z niemiec. Botticb. 



Biatoskórnik jest naśladowaniem niemieckiego Weissgerber. m. Białoskó- 

 ry, Bialoskórka. r. Bialoskórski. 



Biskup pochodzi z grec. episkopos, przez staro niemiec. biscof, piscof 

 i prowincyjonalizmy niemieckie. Staropols. Starybiskupici, Biskupici, Biskupi- 

 cze, Biskupicz (cz wymawiało się jak c). Bdp. Stąd m. Biskupice (przeszło 

 40), Biskupicze, Biskupiczki, Biskupie, Biskupiec, Biskupin, Biskupka, Biskup- 

 nica, Biskupia (Kopa, Wola), może i Skupie, Skupne; r. Biskupski. W nie- 

 mieckich nazwach miejsc nieraz Bischof skraca się na Bisch, stąd m. spolszczo- 

 ne Bisztynek (Biscbofstein) i Biszwald (Bischwalde zamiast Biscbofswalde). 

 Czeskie r. Biskup, m. Biskupice, Biskupsko. Łużyczanie mają trzy miejscowo- 

 ści z nazwą Biskopicy, zwane po niemiecku Biscbofswerda (Werder = wyspa), 

 Biscbdorf i Bischbeim. 



Bobrownik. Staropol. Bobrovnici Bdp. m. Bobrowniki (16). r. Bobrownicki. 

 Czesk. bobrovnik. Miki. XXIII, II podaje liczne nazwy tu należące u innycb 

 słowian. 



Bojar według zwykłego mniemania pochodzić ma od osnowy boi-, znaj- 

 dującej się np. w języku rosyjskim w bolBŚij = większy, znaczy więc to co 

 magnat, grand, optimas. Do nas wyraz ten dostał się od rusinów; litwini przejęli 

 go w postaci baj ó ras (o Avymawia się jak o długie, kreska tu nie podcienie, 

 ale przygłos oznacza). U nas lud używa bojarzyć w znaczeniu przewodzić 

 (Zb. wiad. do antrop. II, 245); w piosence od Pińczowa czytamy: „wzięli nam 

 dzieweczkę panowie, bojarowie (tamże IX, 14); w ciekaAYej pieśni od Kielc: 

 „ojciec miał pięci synów, a syćkich takich kieby boj arzynó w" (tamże IV, 85). 

 Na Litwie bojarami niedawno nazywano jeszcze niektórych włościan czyn- 

 szowników, nieodby wających pańszczyzny. Na Ukrainie bojaryn znaczy pan, 

 szlachcic, oraz swat Aveselny. Nazwy m. Bajory, Bajorajcie (to jest niby bo- 

 jarowicze), Bojarele (niby bojarki), Bojarka, Boj ary (kilka), Bojaryszki; r. Bo- 

 jarski. 



Budny w starej czeszczyznie, według Brandla, oznaczał stróża stawowego; 

 Linde nie podaje tego wyrazu; ale ponieważ posiadamy nazwiska rod. Budny, 

 Budniak (pierwsze znane z dziejów piśmiennictwa, drugie wraz z pierwszem 

 przytacza jako dziś używane Kolberg, Krak. 315, a także spotykamy na 

 Szląsku), oraz m. Budnę (3), przypuszczać przeto musimy, że i u nas budny 

 oznaczał dawniej jakiegoś stróża mieszkającego w budzie przy tem, czego 

 strzegł. Porówn. budnik, buda r z, budka rz. 



Burgrabia. Burgraf, z niemieckiego Bttrggraf = kasztelan. Burgravici Bdp.: 

 tej wsi w nowszych spisach nie znalazłem: jest tylko wieś Burgrabstwo, oraz 

 pod Wilnem Wolkorabiszki, niewątpliwie ludowe przekręcenie Burgrabiszek. 

 W podaniu ludowem, które słyszałem pod Lida, bohater bajki nazywa się 



