O IMIONACH WŁASNYCH J. KARŁOWICZA. 



55 



ukraińsku honćar, stąd m. Gonczarowszczyzna, Gonczary, Gonczarycha, Gan- 

 czarówka, Ganczary, Hanczarów, Honczary (Słownik gieogr. pierwsze pięć 

 nazw pisze przez g, idąc zapewne za pisownią spisów urzędowych; właściwie 

 brzmi tu nic g, lecz h). Po czesku hrnćif, skąd r. Hrnćif. Niemieckie 

 Topfer znajdujemy w nazwiskach rod. spolszczonych. Porówn. Zdun. 



Gontarz, Gonciarz. Wyrabiających gonty zwano u nas częściej szęd zie- 

 larzami i sz kud larz a m i (patrz te wyrazy), dla tego też mało mamy od 

 gontarz pochodnych: m. Gontarze, Gontarówka, Gontowniki, Gonty, Gątowa 



Górnik. Ogólna ta nazwa ludzi, zajmujących się górnictwem i hutnictwem, 

 mało u nas dawniej się używała: obok niej istniały liczne nazwy pracowników 

 spccyjalnych, jak gwarek, miednik, hamernik, hutnik, hutarz, hutman, bach- 

 mistrz (Bergmcistcr) i inne, które znajdujemy w Słowniku górniczym Łabęc- 

 kiego; kilka nazw miejscowych, jak Górnik, Górniki i r. Górnicki mogq ozna- 

 czać niekoniecznie pracowników kopalni, ale i mieszkaj ących na górach, gór- 

 kach. Czes. ho mik i rod. Hornik, Hornićek, Łużyc. r. Hornik (ó wyma- 

 wia się długo, ale nie jak u). Niemiec. Bergmann mamy w spolszczeniu r. 

 Berkman. 



Gwarek, z niemieckiego das Gewerk = cech, stowarzyszenie robotników, 

 ze zmianą znaczenia z cechu na pojedynczego robotnika Lub pi*zedsiębiorcę. 

 Po staroczesku kverk przedsiębiorca górniczy. M. Gwarek (w opoczyń- 

 skicm). Zdaje mi się że tu należą staropol. Gavarcc Bdp., oraz m. Gowarczów 

 (w koneckiem, osada założona na prawie niemieckiem, wyrabiała niegdyś gwo- 

 ździe, szable i dziś ma przemysł żelazny rozwinięty, Słown. gieogr.), r. Gowar- 

 ozewski, Gawarccki; porówn. Gawarzec nad rzeczką Gawarkiein. ( i i u orek, ( Ja- 

 worowo, Gawory, Gowarzewo, Gowarzów, r. Goworck? 



Hamernik od hamer lub hamernia, z niemicc. Hammer = miot, ha- 

 mernia. M. Hamarnia, Hamer (dużo), Hamerka (rzeczka) Hamernia (dużo), 

 Homry, Homerek, Homrzycha, Hamrowice, Hamry, Hamrzysko; r. Hamernik, 



Hamrus? Łużyc. m. Hamor, Hamorski młyn, Hamorść (poniemiee. Han t- 



stadt), Hamarnik. Czcsk. hamr, hamrna, hammik, r. Hamrnik Hamernik. 

 Slowac. hamor; hamorsky pan = właściciel hamerni. 



Ihumen jest forma, rusińską imiesłowu od grec. hćgćomai przewodni- 

 czę, kieruję, znaczy więc przewodniczący, przełożony. M. Ihumen, [humeń- 

 szozyzna, Humenów, Humieńce, a także zapewne Humań, Humieniec; r. llu- 

 mieniecki; plączą się tu także pochodne od rusiń. humno = gumno. 



Kasztelan ze śrcdniowicczno-łacińsk. oastellanus. to zaś z tociń. castel- 

 Lum == warownia, skąd i nasz kościół. M. Kasztelan, Kasztelany, Kasztela- 

 nowszczyzna; Kasztelański staw; r. Kusztelan. 



Każemiak. „Każemiacy, garbarze, białoskórniki" Linde z Dubickiego. Po* 

 ukraińsku kożemiaka, pobiałorusińsku każemiaka, politewskll (z rusin-.) 

 kaźiamckas, znaczy garbarz, od koża = skóra (skąd nas/, kożuoh) l ukraió. 

 mniaty albo miaty - miąć; stad m. Kożemiaki, Kożeiniatyno. 



Kłodnik. Staropol. Ćlodnik, nazwisko człowieka. Nasze m. Klodnica i t. p, 

 nie od ludzi robiących kłody, ale wprost od kłoda poohodzt), ;i od Klodniea 



l'am. Fizyj.— Tom VI. PłW 1V - 7 



