O IMIONACH WŁASNYCH J. KARŁOWICZA. 63 



Rataj żam. Orataj, oraz Oracz. Miki. XXIII, 85: eześk. m. Katuje, scrb. 

 Rataj; nasze m. Rataj, Rataje, Rataj ski-Biąłobrzeg, Rataj owa- Wola, Oraczew, 

 Oracze; r. Rataj ewski, Oraczewski. 



Rogoźnik (wyraz rogoża znany wszystkim słowianom, pochodzenia cie- 

 mnego, porówn. Miki. Etym. Wb.). Staropol. Rognosie? Ragoznik, Uogo/.ne 

 Bdp. M. Rogozinko, Rogozino, Rogożne, Rogoźhia, Rogoźnica, Rogoźniczka, Ro- 

 goźnik, Rogoźno, Rogoże, Rogożek, Rogożew, Rogożyn, Rogożowo, Rogóż; l\ Ro- 

 goziński, Roguski (zapewne = Rogóżski), Rahoza (rusiń.), Rogosz? 



Rudnik oznacza człowieka i miejsce. Czesk. rudnik, m. Rudniky; łużyc. m. 

 Rudna. Staropol. Rudnioz? (nazw, człowieka). Bdp. M. od osn. rud- wicie; mie- 

 dzy in. Rudnik (bardzo wiele), Rudniki, Rudak; r. Rudnicki (Rucki najczęściej 

 zam. Rudzki). 



Rybitw, Rybak. Staropol. Ribnik, Rebenik, Ribnicy, Ribniki, Ribnic, Rybi- 

 twy, Ribithwi Bdp. Czesk. rybaf, m. Rybitvf, Rybare (dziś po czesku rybitva 

 = rybołówstwo); u innych słowian przeważa postać rybarz (Miki. XXIII, 80), 

 znana ludowi naszemu w postaci rybiarz (Roger, Pieśni w 136, 137; Zbiór 

 wiad. do antrop. IX, 179, 2u7). M. Rybaka, Rybaki, Ryboki ( t. j. - aki), Ryba- 

 kowo, Rybakowizna, Rybalnia, Rybitwa, RybitAvy (dużo), Rybnik, Rybniki, Ryba- 

 rzowice (na granicy z Czechami), Rybarze (na Szląsku); r. Rybicki (zapewne od 

 m. Rybitw- zamiast Rybitwski) i kilka innych od osn. ryb-; m. na Rugii Rebo- 

 ken (po kaszubsku reba = ryba); niemieckie nazwy poczynające się od Reib 

 (przez czeskie wymawianie y jak ej), np. Reibnitz. Po niemiecku Fischer = 

 rybak; mamy ten wyraz w rodowem spolszczoncm Fiszer. 



Rymarz, z nicmiec. Reimer; w nazwach m. nie znalazłem; r. Rymarkiewicz. 

 Czy Rinarzewo Bdp. jest pomyłką zam. Rym-, wątpię, ponieważ mamy dwa Ry- 

 narzewa (w poznańs.) i r. Rynarzcwski, a także istnieje wyraz czeski ryner albo 

 rynyf = giermek (z niemiec); więc wnosić wolno żeśmy posiadali słowo rynarz, 

 może w tern co czeskie znaczeniu, jeżeli nie od ryna, rynna. 



Rządca, dawniej i u ludu Rżąca, Rzońca, czasami 2-gi przyp. Rżącego, 

 Rzończego (Zbiór wiad. do antrop. I, 51; III; 17; IX, 29); ukraiń. rond za (tamże, 

 IX, 132), białorusiń. ronca (słownik Nosowicza). M. Rżące, Rząezyce, (t. j. 

 Rządczyce), Rządzą, Rzońcę; r. Rzączyński (t. j. Rządczyński). 



Rzeszoto. M. Rzeszotary, Rzeszotnica; r. Rzeszotaiski: czesk. m. Reś 

 ros. r. ReśetnikoVL. 



Skomoroch; Linde: 1, kuglarz 2, niedźwiednik: starosłowiańs. skomrahl 

 = kuglarz. Miklosich myli się twierdząc (XXIII: '.Ki) żeśmy wyraz /. Rosyi 

 wzięli; pochodzenia jego podać nic umie (Etym. Wb. 301). Skoroinos (u Lin- 

 dego) jest prawdopodobnie formą dawniejszą niż skomoros. Wyraz skomo- 

 roch pochodzi niewątpliwie z włoskiego scar.amu.ccia, oznaczającego, oprócz 

 utarczka, także osobę komiczną w komedyjaoh włoskich, którą franouzi nazywają 

 Scaramouche, niemcy Skaramuz; w skomoroch przestawiono u naa zgło- 

 ski, jak to widać ze starszej postaci skoroinos; znaczenie bez trudności przeszło 

 z bufona scenicznego na kuglarza, niedźwiednika, a u hialorusinów i litwinow na 



Pani. Fizyj.-Tom VI. I)liftl IV - 8 



