O IMIONACH WŁASNYCH .). KAKI.OWICZA. 



65 



Starosta, m. Starościcc, Starościn, Starostwo; r. Starostka (na Szląsku); cze k. 

 r. Starosta. 



Stawarz, Stawiarz; pierwszą postać podaje Linde z Syreniusza, w znaczeniu 

 kopiącego stawy; druga wynika z tamże podanego przymiotnika i rodowego Sta- 

 wiarski; m. nie znalazłem; porówn. Stawnicki od Stawniki, to zaś od stawnik. 



Stelmach z niemiec. Stellmacher; m. Stelmach, Stelmachowo, Stelmaki- 

 s/.ki (/. litewską zamianą eh na k), Stelmachy; r. Stelmach, Stelmasiewicz. Po- 

 niemiecka rzemieślnika tego zwykle nazywaj;} Wagner, stąd znane u nas na- 

 zwisko r. 



Stolarz zdaje się być naśladowaniem niemieckiego Tischler; m. znam tyl 

 ko Stolarnia; poczesku stolar i r. Stolaf; ros. Stoljarevskij. 

 Stolnik, także i poczesku; m. Stolniki. 



Stróż, Straż, Strażnik. Staropol. strozones Bdp. (porówn. r. Strażon u Ma- 

 łachowskiego). M: Straż, Strażnica, Strażek, Strażka, Strażnin, Strażnik, Si ra- 

 zów, Stróża, Stróżęcin, Stróżyska, Stróże, Stróżowo, Stróżka- Wola, Strożna, 

 Stróżka, Stróżki; r. Straże wicz, Strażyc, Stróże wski. 



Strzelec. Staropol. Strzelce, Strelce, Strelcz, Strelci Bdp.; czesk. strelce 

 i m. Strelce. M. polskie: Strzelce, Strzelczew, Strzelna, Strzelnia, Strzeleczki, 

 Strzelewo, Strzelica, Strzelice, Strzelczyska, Strzeliska, Strzelin, Strzelno, Strze- 

 lęcino, Strzelinko, Strzelnik, Strzelniki, Strzylawka, Strzyłki, Strzelbice; niemiec. 

 Strclitz ze słowiańskiego; r. Strzelbicki, Strzelnicki, Strzelbecki, Strzelec (na 

 Szląsku). 



Szafarz z niemiec. Schaffner — zawiadowca i t. d. (od schaffen = ro- 

 bić i t. d.); z szatą wyraz ten nie ma nic wspólnego; m. Szafarnia, Sza ta iv zy- 

 ska; r. Szafarczyk (na Szląsku); czeskie r. Safafik, Safarovic, Safaf . 



Szaflarz, tak z niemiec. Schiller, Schafler = dosłownie owczarz, nazy- 

 wano u nas w niektórych okolicach pasterza owiec; stąd m. Szaflary (w Galicy i 

 i pod Kościerzyną); u slowieńców m. Seflerji. Porówn. Miki. XXIII, 104). -Nie- 

 miec, r. mamy w rodowych spolszczonych Szefer i t. p. 



Szczyt w dawnem znaczeniu = tarcza, od tego Szczytnik; m. Szczytnik, 



v - V v 



Szczytniki, Szczytna; r. Szczytnicki, czesk. m. Stitary; r. Stitkovec. 



Szewc, Szwiec; m. Szewce, Szewczyki, Szewskie-Budy; r. Szewczyński, S e- 



V V 



wczyk; czesk. r. Svec (żona Sevcovii); ukraiń. Szcwycz, Szewczenki). 



Szklarz; szkło podobno z gotyc. stikls, odpowiadającego niemieckiemu 

 Stochel — róg (jeleni); znaczenie przeniesiono z rogu (do picia) na naczynie 

 szklane, a dalej na szkło; porówn. Miki. Etym. Wlnidi p. w. stóklo; m. 

 Szklarka-Miedzyborska, Szklarnia, Szklary, Szklarnia, Szklanów, Szklarek; r. 

 Szklennik; czesk. m. Sklare, r. Sklenar; uki-ain. Szklarewycz, 



Świątnik. Linde pod tym wyrazem przytacza Włodka: ..Świątnik, miejeofl 

 świętego stróż; słowo to w kościele krakowskiem w używaniu zostało, gdzie st ró- 

 żów kościelnych Świątnikami nazywaj;), skąd i wies S w i :j t n i k i nazywa si.-. p 

 tamże z Szczerbiea Sax. „kościelne sługi albo Świątniki." Staropol. SveooinO 

 objaśnione poniemiecki! Sch wen tnig, więc Świątnik l»dp. Wyrai bwiątni- 



