FATHER A. MONSERRATE’S MONGOLICAE LEGATIONIS COMMENTARIES. 
565 
3 
4 
F. 27a. 1 
2 
3 
4 
F. 27b. 1 
The case of 
Friar Andrew 
of Spoleto. 
2 
3 
No dissimu- 
lation. 
4 
‘ patiatur, *ignis periculum proponis , 1 in primis nos ingenue | fatemur, integra quidem 
‘fide, caeteris in rebus, saepe lapsos fuisse, atque etiamnum labi, esseque peccatores, 
‘quo fit, ut magna teneamur religione, nednm audeamus, nobis ipsis ostenta 
‘polliceri, cum ignoremus charine Deo, an vero in offensa apud eum siinus. Jam- 
“uero igne periculum facere, num liber ex Deo sit, quoniam nec is comburatur, | nee 
“ eius caussa ille, qui eum gerat, a doctrina et exemplo Christi, quern tu, Rex, suspicis, 
“abhorret. (Nec tu eum te esse patieris, quos ille esse dicit homines, qui ostenta 
“ poscunt. ‘ Generatio,’ inquit ‘*mala, ii et adultera signum quaerit.’ Quo nomine Matth. 12. 
“ Hebrseos reprehendit.) Nam || cum malus Daemon, ei suggereret, ‘Si filius Dei es, Luc. h 
“ mitte te deorsum’, respondit, ‘Non tentabis Dominum Deum tuum’; Herodi 
“ miracula exposcenti, ne unum quidem uerbum fecit, et suffixus cruci, cum Iudaei 
‘ prodigium peterent: ‘Si lilius Dei es (dicebant) descende nunc de cruce, et crede- 
‘mus tibi’: non exaudijt. Quod ad nos spectat, omnes qui ob fidem | cruciatus 
‘ pertulerunt (quos martyres nominamus) quorum plerique flammis combusti sunt, 
‘nobis meliores fuerunt. Quod ad librum, multa templa, ab hostibus nostrae 
“ religionis, aedesque complures, cum Euangelijs, multa etiam phana Mahammeddis, 
“cum *codicibus s conflagrarunt ; quo fit, ut ignis indicium, } dubium, et incertum 
“ sit. Jamuero ne Agarenos praetereamus, qui conditionem proponunt, si nos omnino 
“ rogum subireimperas, illos, ut hoc discrimine liberes, flagitamus, quanquam nullum 
“credimus, adeo suae legi, ac Prophetae fidentem, aut adeo mentis inopem, qui se 
“in hoc periculum dedat. At vero, id est eorum ingenium, ut prodigia | efflagitent, 
“quod si eueniat, ab aliquo viro iusto, nostrae religionis, cultore dari, id veneficijs, et 
“ cantionibus fieri dicant, exeuntem e flamma • iaculis confodiant, lapidibus obruant: 
“ denique diuini prodigij fidei, et sanctitati tenebras offundere nitantur. 
“Quod usu uenit, Andreae || Spoletano, ex ordine fratrum D. Francisci, *qui + qua- 
“ draginta abhinc annis, Marrhoquij in Affrica, ea conditione proposita, ab Agarenis, 
“qui fraudulenter dicebant, se Christiana sacra esse amplexuros, si ipse e rogo inco- 
“lumis exiret. Vbi in media flamma deambulantem , et in ccelum manus, oculosque 
“ attollentem conspexerunt • I dum Christianorum, quicaptiui detinebantur, et spec- 
“ taculo aderant, populus, et ob rei nouitatem plebs reliqua applauderet, turn Agare- 
“ norum, turn Judaeorum magnates, qui spectatores erant, lapidum et saxorum 
“ colluuie, hominem, et ipsum rogum obruerunt, ne diceretur flammas homini 
“ pepercisse. Cuius reliquiae, uiuida adhuc carne, ac spiranti | simili, in Lusitaniam, 
“ad Catharinam Austriacam, Rusitaniae Reginam,a quodam captiuo, qui postliminio 
“ ex seruitute redijt, delatae sunt.’ ’ 6 
Huic orationi respondit Rex, “ Deus auertat, non eo consilio uos accersiui, ut 
“ aliquid mali perferatis. Verum est apud me quidam ^mystagogus/ qui se sanctum 
“iactat, cum sit multis j magnisque sceleribus contaminatus, et noua quaedam, in 
“Alcoranum, sua Minerua commentatur. In hunc animaduertere instituo,- vellemque 
“ in ea re, uestra opera uti.” — “In hoc,” ait Rodolfus, “non possumus tibi auxilio 
1 Later addition. 5 ist: praua. 3 i st : Musapkis. 
•i Redundant, or else the verb of the relative clause is missing. 
6 Cancelled in the MS. from : Quod usu venit (fol. 27a 4). 
6 ist: sacrificulus et legum magister. 
