FATHER A. MONSERRATE’S MONGOLICAE LEGATION!® COMMENTARIES. 
571 
The Cate 
chism. 
An 
pupil 
F. 34a. 1 
before 
bar. 
Ak- 
in fronte, ore, et pectore, lineamenta conformaret, extremo, lit effigiem Christi, quae 
depicta in libello erat,supplex ueneraretur ■ id ipsum, reliqui condiscipuli, ex nobiliori 
*adolescentulorum 1 iuventute, a Rege ipso delecti, ut factitarent. Propositus est 
libellus, | Doctrinse Christianae, quo pueri, ad Christianam disciplinam, et pietatem 
instituuntur ; et exempla, quae scriptitando imitarentur, pias sententias continebant. 
idea! Et indoles pueri, ad virtutes, ingenium, ad litterarum studia, iure optimo, in quouis 
Christiano iuuene, ne dicam principe expetenda. Parebat vero puer, praeceptoris 
4 voluntati, et | usque adeo, dicto audiens erat, ut ne oculos quidem, obiurganti, 
aliquando attollere auderet. Nondum tres effluxerant menses, cum legere didicit, 
et scribendo quidem, ita praeceptoris manum imitabatur, ut annum in eo labore 
discendi versatus, facile existimari posset, quod Regi eius patri, pergratum, et 
iucundum accidebat. Praeceperat || uero, ut singulis diebus, *quae essent a praeceptore 
Rehears- tradita sibi uel memoriter, uel de fabulis recitaretd Quo incitamento, puer diligen- 
mg essons tem 0 p eram nauabat. *Nam eo fuit Rex ingenio, ut cum filios officiosissime amaret, 
cum res postulabat, illos asperius appellaret: et non verbis solum, sed etiam verberi- 
bus castigaret : faceretque magistro potestatem, eos si quid peccarent puniendi, 3 cuius 
2 rei, cum puer, Sacerdoti factam esse potestatem [ intelligeret, tamdiu eum exhorruit, 
quoad ea formidine, verbis lenibus magistri, liberatus est • qui ei nihil esse a se extime- 
no ferule, scendum denuntiauit, quum quod non sit consuetudinis Lusitanorum, principes ab 
alio, quam a parentibus, et nutritijs, quamdiu sunt infantes, caedi ; turn quod, etsi in 
3 patria liceret, non decebat exterum hominem, j puerum principem tanti Regis filium 
caedere. Earn quidem facultatem, Regia amplitudine, et confidentia factam, potius 
inhibere, quam fraena laxare • ut animaduersione, et supplicio in eum, magister 
uteretur. Nec fugere prudentissimum Regem, ea in re non esse, sibi praeceptorem 
4 obtemperaturum. Qua oratione, et reliqua | consuetudine, longe alia, quam magistri 
Jahangir cseteri solebant: ita animum, non pueri solum, sed duorum fratrum obstrinxit • ut 
and Danyai. omn ^ us - n re p USj eum familiarissime adhiberent. Erat discipulo nomen Pahari, id est 
Montanus.il 
F. 34b- 1 Augebat Regis, erga illos beneuolent.iam, authoritas maximi mystagogorum, & 
Abu-i^Fazi magistrorum prgesulis, qui ipsis, semper maximopere fauit. *Huic nomen erat Xec 
Abdulfasilius, quem Sacerdotes, Regis Jonatham solebant appellare Hie filius f 
erat, senis admodum religiosi, et studijs commentationum, et diuinarum contem- * 
plationum ualde dediti, qui minime Mahammeddi, et ejus libro | fidem habebat, 
cuius vestigijs, eius omnes filij insistebant • et aperte, ac palam affirmabant, 
multa in Synthemate scripta esse impia, et nefaria, et quae secum ipsa, maxime 
pugnarent; 4 quare persuasum habere, non esse librum ilium a Deo missum. Ac 
senis quidem sapientia, et grauitas, | et in Christi religionem, propensio : admirationi 
Sacerdotibus erat. Librum Evangelij, religiosissime osculabatur, et suo capiti impo- 
and Mubarak 
friendly. 
l Later addition. 2 1st : ad se, de eius diei lectione, referret. 
3 ist : nam eo est Rex ingenio, ut . . . amet, . , . postulat, . . . appellet : et . . . castiget : 
facia tque . . . peccent . . . — The change from the present to the past shows, perhaps, that the first draft of 
Monserrate’s account was written at the time. 
J- ist: Huic nomen est Xec . . . Hie filius est, senis ualde religiosi, . . . libro credit, cuius . . . filij insistunt. 
et . . affirmant, multa in Alcorano scripta . . . maxime pugnent. 
