FATHER A. MONSERRATE’S MONGOLICAE LEGATIONIS COMMENTARIES. 
575 
d.evil peda- 
gogues. 
No offence 
taken. 
F. 63a. 1 
Kind ness 
to Rudolf, 
& to Mon- 
serrate. 
Monserrate 
visited in his 
illness. 
4 
F. 39b. 1 
Signs of 
unrest. 
“ ac uitae integritate, atque prudentia praestaret. Quare imperaret, ne amplius, in ea 
“ saltern ciuitate, comparerent: quando ab egregio propheta, bonis hominibus, irnpuni- 
“ tas esset data.” Arrisit quidem Rex Sacerdotibus, | ad hoc uerbum, et se, curse 
rem habiturum recepit. 
Nec praetermiserunt, quin eum commonefacerent, daturum aliquando poenas 
quod, cum optime cognosceret Mahammeddis disciplinam, animis hominum exitium 
afferre: permitteret suos filios, optimae indolis, et ingenij pueros, a quibusdam senibus, 
qui Mahammeddem in uentre gererent, edoceri. | Respondit iussisse, ut eis tantum, 
historias regum maiorum suorum p^oponerent 
Deuique ne singula consectemur, cum saepenumero, regem liberius admonuissent, 
nunquam, nec caussa eorum, qui oportunitatem, ad coarguendum captabant, et 
considerate agebant, nec caussa Regis, qui eos charos habebat, amicitia dissui potuit, 
tantum abest, ut scinderetur. Ouin potius, | cum Rex earn, se coarguendi libertatem, 
ex quadam cordis synceritate, emanare iutelligeret, atque earn sequi, bonique consule- 
ret, Sacerdotibus, ut quanti eos faceret significaret, tantum non fauere semper, 
verum etiam, omnes honores deferre, uisus est. Nam aperto capite salutantes, nutu, 
et totius uultus hilaritate || resalutabat. Aperto esse capite, coram se, non patiebatur • 
siue cum senatus haberetur • siue ad familiaria colloquia, int.us ad se propius accitos, 
sibi ut assiderent, imperabat. Manus quam familiariter apprehendebat. Eos de 
communi reliquorum coetu, ad se in priuata colloquia seuocabat. Non semel, cum 
Rodolfo, brachio in eius collum *extento, 1 publice | aliquot spatia fecit. Alterum e 
Sacerdotibus, voluit in frequentissima optimatum corona, cum in castris esset, sibi 
ut *ensem 2 adnecteret, quod non sine inuidia aemulorum, et omnium admiratione, 
factum est. Illos in prosperis, et aduersis rebus omnibus (quod est amoris, et bene- 
uolentise non uulgare argumentum) sibi conscios esse uolebat. Janitoribus | edixerat, 
ne unquam eos *aditu, 3 vel in interius aulae impluuium, quo solis primarijs uiris, 
penetrare licet, interdicerent, aut prohiberent. Quid plura ? Quod nulli hactenus 
fecisse dicitur, illis de mensa misit. Decumbenti in lecto, e Sacerdotibus unum 
inuisit, et Rusitane, officij caussa, salutauit. Ac largiendi quidem, nullus fuisset | 
modus, nisi quotidiano uictu, et necessario cultu, atque uestitu, eoque frugali, et 
parco, sibi satis esse, saepissime denuntiassent ■ quod libenter, palam prsedicabat. Et 
in singulos menses, stipis nomine pecuniae tantum attribuit, quantum quotidianis 
sumptibus, satis esse iudicatum est.f 
Hsec regis beneuolentia, erga illos rumorem adeo confirtnauit, et auxit, || * Regem 
a Mahammedde defecisse, 5 ut palam circumferretnr, ilium uelle fieri Christianum. 
Accedebat, quod* lege traditas precationes,' 5 statis temporibus, ex prsescripto impos- 
toris, non funderet - * menstruae mediae, quam Ramadan uocant, consuetudinem non 
seruaret 1 • multa facete dicta, in Mahammeddem iactaret: illumque propterea, saepe 
irrideret, quod | *impurus impudicusque, sine 3 caligis uel subligaculo foras prodiret. 
Quae cum Agareni plerique, iniquissime ferrent, vnus uel maxime offendebatur, 
1 ist: iniecto. -2 ist: gladium. 3 j S t : adyta. + Later addition, and cancelled 
6 ist: Regis a Mahammedde defectionis. 6 ist: legitimas orationes. 
1 ist: menstruam inediam, quam Ramadan uocant, non seruaret. 
8 ist: quod abiecta verecundia, sine. 
Irouia. 
t Liber 2 .* 
