FATHER A. MONSERRATE’S MONGOLICAE LEGATIONS COMMENTARIES. 
607 
Is he Anti- 
christ ? 
4 
F. 75a. 1 
The Qoran 
opposed to 
the O.&N.T. 
Genes. 
C. 12 . 
1 6 . 
The Qoran 
not inspired. 
Abu-I Fazl 
objects. 
4 
F. 75b. 1 
The Old Law 
perfecting 
the New. 
Sacerdos, peculiarem Mahammeddis mentionem, non fieri, in Euangelio a Christo • 
multorum uero f also rum uatum, qui essent futuri, fieri: sed communi nomine • nec 
eius nomen proprium reperiri. Quaesiuit, num Mahammeddes ille esset, qui uenturus 
1 in ipso orbis interitu, omnibus est aduersaturus ? (quern Agareni Dijal nominant). c ®Vf A 2 nti ' 
Respondit Sacerdos, “Minime. At uero, quoniam Ismaelitici generis est, et Euan- 
“gelio, et Legi contradicit, et bellum aduersus omnes gentes, qui ipsius dogma non ad- 
“ miserint, suscepit • doctores plurimi, e nostris, de Mahammedde ilia uerba interpre- 
“ tantur. f Manus eius contra omnes, et manus omnium || contra eum, et e regione, 
“ uniuersorum. fratrum suorum, figet tabernacula.’ ” — “ Quibus,” ait, “ in rebus, Legi, 
“ et Euangelio contradicit?” — “A primo ingressu libri, ad calcem usque: praeter 
“ paucas sententias, quas repetit, ut sibi sanctitatis opinionem, conciliet ; quot uerba 
“ scripsit, cum Euangelio, & Moyse pugnant. Lex uero, & Euangelium, nihil 
“ omnino, cum Mahammedde consentiunt.” — “ Quid igitur,” ait, “ *Diaeresim, i.e., 
“ Alfurcanum 1 | esse existimatis ?” Ac subridenti, cunctantique Sacerdoti occurrit, 
“Die, die tuam, tuorumque de *Synthemate, i.e.* Alcorano sententiam.” Turn 
Sacerdos, “ Mahammeddes profecto ait, Deum sibi, ilium librum tradidisse • at nos, Aichor.cap. 
. ...... 2. Albacara. 
uerum esse mficiamur. Nam Deus, quod m uno ait, m alio non solet negare • aut Aichor. Arab. 
“ sibi repugnare, contrariusue esse. Lex (inquit) et Euangelium, libri Dei, idem 107. ir 1 node 
“ dicunt • Alcoranum, | diuersa ab istis, et longissime disiuncta. Quapropter, necesse ahhade,a - 2 
“ est dicere, aut Legem, Psalmos, et Euangelium, non esse libros sacros, ut Alcoranus, 
“ in sacris numeretur : aut Alcoranum, prophanum esse librum, fictum, et commen- 
“ titium, ut tres illos sacros esse statuamus.” Rex responsionem attente accepit, 
et conticuit. At Abdulfasilius occurrit: “Lex, et Euangelium, diuersi | libri 
“sunt?” Turn Sacerdos: “Sunt quidem, diuersi libri, et diuersis temporibus 
“ scripti ; sed diuersa inuicem, et pugnantia non continent. At Alfurcanum, et 
“ illis, et sibi ipsi, contraria pleraque continet. Ac disciplina profecto, sacrorum 
“ omnium librorum, eadem est. Et Legem, Deus per Moysen, Israeliticae genti, qua, 
“ad aduentum usque Christi, ducerentur, misit • cuius aduentu finem accepit.” — 
“ Quare,” inquit, “ si eandem continet disciplinam : ||*prior 3 liber, finem habuit, et 
“ secundus receptus est?” Cui Sacerdos: “ Hominum captui, Deus Opt. Max. 
“ quasi omnium hominum • pater, sese accommodat. Quemadmodum enim pater, 
“ aliud nutrimentum inf anti, aliud puero, aliud adolescenti filio tribuit • et alijs 
“ studijs, in pueritia, alijs in adolescentia instituit • sic Deus Judaeis, tanquam 
“ pueris, | quos a gentilitijs A^gyptiorum superstitionibus, et corruptis moribus, ad 
“ suum cultum pertrahere uolebat : ita cibum *diuisit et modificauit/ ut esset illis 
“utilis. Quo factum est, ut multis ceremonijs implicitos, quadam quasi lenocinio 
“ sacrificiorum, quibus erant assueti, eo traxerit, ut cum A^gyptij, Daemonijs, ipsi 
“Deo Opt. Max. litarent. At jam firmiore hominum | aetate, non Judseis solum, 
“ sed omnibus hominibus, solidum cibum, in Euangelio *coxit et 2 condiuit : quo 
“ ceremonijs, quae sunt tanquam cortex, et umbra uirtutum, relictis, Deo uniuersus 
“ hominum coetus deseruiret. Et Legem quidem, atque Euangelium, animabus 
1 1st : Alcoranum. 
2 Later addition. 
3 1 st : primus. 
* 1 st : temperauit. 
