- 76 - 



Jeziora połączone z "Wiiiją można i-ównież podzielić na dwie grupy; do pierw- 

 szej należy wielkie i małe Szwakszta; z nich wypływa rz. Stracza, która przy- 

 jąwszy od lewego brzegu wody jez. Wiszniewskiego i Świrskiego, niedaleko m. Mi- 

 chalinek wpada od prawego brzegu do Wilii, Do drugiój należą Narocz i połą- 

 czone z niem Miastra i Batoryn, których wody odpływają do Wilii rzeką Naroczą. 



Jezioro Wiszniewskie. 



POWIERZCHNIA 9,6 WIORST □ NAJWIĘKSZA. GŁĘBOKOŚĆ S"'" 



Jezioro Wiszniewskie zajmuje obszar 9,6 wiorst □, najAviększa długość 

 z Pu W. ku PdZ. 4=/^ wiorsty, a największa szerokość z PnZ, ku PdW. 3 '/a wiorsty. 

 Największą głębokość 5m (16,4 stóp ang.) (*) znalazłem w Pd. części ua środku linii 

 poprowadzonej w kierunku od Wiszuiewa do wsi Licewicz. Brzegi jeziora po- 

 rasta rzadka trzcina, a dno stanowi delikatny czarny muł, w którym ołowianka 

 głęboko się zanurza. Od strony Pd. brzegi jeziora bardzo płaskie, pokryte po 

 większój części lasem. Wschodni brzeg wzgórkowaty bezleśny, strona Pn. również 

 lesista, ale brzeg tu stalszy niż na Pd. Najwięcśj urozmaicony brzeg Z. Jezioro 

 Wiszniewskie zasilają niewielkie strumienie, naj znaczniejszy Relicza wpada od 

 PdW. W tym kierunku ciągną się obszerne bagna przeszło 2 mile długie i do 1 '/a 

 szerokie, aż po prawy brzeg rz. Naroczy, po miasteczko lżę i Narocz. Na lewym 

 brzegu Naroczy bagna pokryte są lasami, które prawie bez przerwy ciągną się ku 

 źródłom Wilii i Berezyny. Według mapy sztabu gieneralnego możnaby sądzić 

 iż pomiędzy jez. Wiszniewskiem a rzeką Naroczą istnieje połączenie za pomocą 

 rz. Spiahlicy— w takim razie miałoby ono dwa odpływy, w dwie przeciwne strony. 

 Spiahlica jednak w rzeczywistości nie istnieje a jedyny odpływ stanowi na pn. wy- 

 pływająca rzeczka Smołta, która, przepłynąwszy dwuwiorstowy przesmyk, obra- 

 ca młyn i wpada do jez. Świrskiego. 



Jezioro Świrskie, 



POWIERZCHNIA 17,5 WIORST □ — NAJWIĘKSZA GEĘBOKOŚÓ 8'"' 



Jezioro Świrskie zajmuje obszar 17,5 wiorst □ i ciągnie się w kierunku 

 z PnZ. ku PdW. na 13 '/z wiorsty, prawdopodobnie było ono dawniej dłuższe i sta- 

 nowiło jednę całość na Pd. z Wiszniewskiem, na Pn. z Głuchem i Świniszczem, 

 leżącemi w osi Świrskiego; być może iż leżące na PdW. od Wiszniewskiego bagno 

 Brzozowice, jest również dawnem zamulonem jeziorem, którego ostatni zabytek 

 stanowi jezioro Kołodkowskie; miejsca płytkie wypełniły się mułem, zabagniły 

 i jezioro rozdzieliło się na cztery mniejsze. Uważając jez. Wiszniewskie jako gór- 



(*) Głębokości mierzone byJy za pomocą ołowianki prof. Dybowskiego, zob. Fam. fizyj. T. I. st. 8 0. 



