- 87 



Puscłi podaje dwie miejscowości gubei-niiLubelskiój, w których występują po- 

 wyż opisane skały trzeciorzędowe, a mianowicie: dolinę poniżej Goraja, złożoną 

 z Avapienia gruboziarnistego grochowcowego i okolicę około Lipowca i Zwierzyń- 

 ca, gdzie występują, obie odmiany wapienia gruboziarnistego piaszczystego. Forma- 

 cyja wapienia gruboziarnistego, jeżeli jest w zupełnym rozwoju, wówczas spoczywa 

 zawsze na pokładach systemu kredowego, albo formacyi węgla brunatnego i gliny 

 plastycznój; często trudno byłoby odróżnić margiel kredowy od wapienia grubo- 

 ziarnistego piaszczystego, gdyby tej między niemi różnicy nie ułatwiały ich nie- 

 jednakowe skamieniałości, jak to ma miejsce w gub ernii Lubelskiej około Zamościa 

 (str. 471). 



Formacyją lrzeciorzędo2vegopiasTcowcamuszlowego (Gr r e s marin s u p ó r i e u- 

 r e), Pusch dzieli na trzy grupy (str. 476 i 477). 



Grupę pierwszą albo spodnią tworzą: 1) warstwy piasl-u po części czystego, 

 po części zawierającego bardzo wiele muszli; 2) piaskowiec wapienny muszlowy i 3) 

 piaskowiec krzemionkowy (kamień młyński) gruboziarnisty, b. dziurkowaty i pomię- 

 szany z muszlami. W warstwach wierzchnich tój grupy znajduje się gdzieniegdzie 

 zbity kwarcyt muszlowy. 



Grupa druga, po większej części tworząca wierzchnie pokłady, składa się ze 

 zlepów wapiennych, w których się znajdują głaziki skał różnego gatunku i wieku. 

 Są to w części zlepy grochowcowe (pisolithen-artige Conglomerate), w części zaś 

 muszlowe, złożone z ostryg lub innych muszli. 



Grupę trzecią, najmłodszą i zupełnie oddzielnie występującą, tworzy piasko- 

 wiec krzemionkowy gruboziarnisty z muszlami lub bez nich, ale w którym się już znaj- 

 dują głaziki narzutowe i zęby mamuta. 



Piaskowiec wapienny muszlowy, nazwany przez Puscha także szydłowskim 

 piaskowcem c^rytyjowym. należy do najwięcej rozpowszechnionych pokładów opisywa- 

 nej formacyi. Składowa jego masa jest żółta wo-szarą. po większej części w takim 

 stopniu miękką, że się daje rozcierać w palcach i z wejrzenia jest zupełnie podobną 

 do piaskowca. Składa się ona tylko z małych, kulistych, spłaszczonych ziarnek wa- 

 piennych, wielkości gorczycy i prosa, z domięszką kilku procentów miałkiego piasku 

 kwarcowego i niezliczonej ilości białych i łatwo rozcierających się w palcach okru- 

 chów muszli, pomiędzy któremi znajdują się tylko rzadko muszle większe, do oso- 

 bników dojrzałych należące. 



Piaskowiec krzemionkowy muszloivy dzmrkowaty (melieures poreuses u francu- 

 zów) składa się pospolicie z szarych i białych ziarn kwarcu, wielkości gorczycy, 

 mocno ze sobą spojonych krzemionką. Rzadko przechodzi on w czysty kwarcyt 

 jak również i w piaskowiec ze słabo spojonemi ziarnami. Niekiedy nie posiada 

 żadnych skamieniałości, jak np. w Majdanie Górno, innym znowu razem, np. pod 

 Chełmem, tkwi w nim bardzo wiele muszli, ale których skorupy całkowicie prze- 

 padły. Już ta ostatnia okoliczność sprowadza dziurkowatość całej masy tego 

 piaskowca, którego większa część pojedyńczych głazów zawiera jeszcze oprócz te- 

 go dużo przestworów i okrągłych walcowatych dziur, niekiedy tak wielkich, że 

 w nich ręka cała po ramię zmieścić się może. Pusch utrzymuje, iż dziury te są 

 także pochodzenia organicznego. 



Do tej kategoryi należą poniekąd iakże piaskowce wapienne dziurkowate i sła- 



