NOWE PRZYCZYNKI 



DO GIEOGNOZYI POLSKI*) 



przez i. B. Puscha. 



Radcę górniczego i członka wielu towarzystw naukowych w Wai^szawie. 



Z rękopismów pozostałych po autorze 

 przełożył 



Bronisław J^ejchinan, Kand. Nauk Przyr. 



III. o WŁAŚGIWEM STANOWISKU GÓRNOSZLĄSKO- 

 POLSKIEJ FORMACYI ŻELAZIAKA GLINIA- 

 STEGO (MOJEJ FORMACYI WĘGLA 

 BAGIENNEGO I IŁÓW) W SZEREGU 

 FORMACYJ OSADOWYCH. 



§ 26. Otwarte przyznanie się clo błędu i wyjaśnienie rzeczy, gdy nowe obser- 

 wacyje i dokładniejsza krytyka faktów doprowadziły do odpowiedniejszycłi poglą- 

 dów, uważać należy za święty obowiązek każdego przyrodnika. 



Znajduję się właśnie w tern położeniu, gdyż mam odwołać to, com niegdyś 

 wyrzekł o stosunkowym wieku formacyi w nagłówku wymienionśj. Doznaję radości, 

 że przez wyjaśnienie tego stosunku, zdołam udokładnić znajomość budowy kraju, 

 co do zbadania którego chyba mi gieologowie pewnej zasługi nie odmówią. Po- 

 prawka ta odnosić się będzie do pewnego ważnego punktu, mianowicie do zachod- 

 niój części Polski, a tym sposobem tutejsze stosunki zalegania uda mi się dopro- 

 wadzić do nieznanej dotąd harmonii ze stosunkami Jury północno i południowo- 

 niemieckiśj. 



Utwór gieologiczny, o którym mowa, był dotąd co do Swego zalegania i wieku 

 zagadką dla gieognostów. W Górnym Szląsku, gdzie utwór ten pod nazwą formacyi 

 żelaziaka gliniastego (Thoneisenstein-gebirge) ściągał na siebie od początku na- 

 szego stulecia uwagę górników i gieognostów. niepodobna było oznaczyć jego sto- 

 sunkowego wieku, albowiem pokrywa on wprawdzie starszą f o rmacyją węglową, 



*} Zob, t. I. Pam, Fiz. str. 133 i t. JI. P. F. str. 134. 



