- 118 - 



pieniem Jurajskim, lecz nale/.y do obiiażonśj na zachód od Błanowic przy Zawierciu 

 formacji czerwonych marg-lów kajprowych. z pstremi oolitami kajprowemi. 



Cokolwiek na północ od Włodowic, na górze zwanej Skałką pod Rudnikiem, 

 tworzy: 



biały zbity wapień jurajski wierzchnią kopułę, a pod nim obnaża się na 

 zboczu aż prawie do podnóża 



. ochrowo-żółty, żelazisty, z wielką ilością rudy bobowój zmięszany i bo- 

 gaty w skamieniałości wapień jurajski. Na dolnej jego granicy po- 

 krywa zbocze piasek lotny, ale w około leży znaczna ilość kawałów 

 brunatnego piaskowca żeiazistego. który powinienby leżeć pod war- 

 stwami z rudą boboAvą. 

 Pod piaskiem następuje w nizinie 



skała wapienna, żelazista, porzysta, żyłami spatu wapiennego przerosła 

 i niekiedy za galman uważana, a pod nią 



ił niebieski, łupkowy, z warstwami szarego zbitego, zawierającego mikę 



żelaziaka gliniastego, w pokładach poziomych (eksploatowanego przez 



górników), pod nim zaś : 



powyższa skała wapienna porzysta, potem znów niebieski ił z bulwami 



sferosyderytu a wreszcie pod nim 



pokłady piasku spływającego (Schwimsand, kurzawki). 

 Jeszcze bardziej na północ, w temże samem paśmie wyniosłości pod wsią Ja- 

 worznikiem, niedaleko Żarek, już w 1823 roku usiłowano bezskutecznie znaleść gal- 

 man. Za mojój bytności w 1825 r. były już te roboty zasypane i niezupełnie chcia- 

 łem wierzyć sprawozdaniu, jakie mi o nich dawał jeden z urzędników górniczych, 

 albowiem rezultaty tych prób były w zupełnej sprzeczności z moim ówczesnym po- 

 glądem, sam zaś nie mogłem sprawdzić tych obserwacyj. Teraz jednak zostało 

 stwierdzonem, że owe sprawozdan,ie było zupełnie wierne i że owemi robotami 

 próbnemi już wtedy wykryte zostały prawdziwe stosunki zalegania wapienia juraj- 

 skiego względem formacyi żelaziaka gliniastego. W samśj wsi Jaworzniku zapusz- 

 czono dwa szyby próbne. Jeden z nich przeciął z góry na dół ; 



1. ziemię orną: 



2. biały wapień jurajski (Ava.pień koralowy) gruby na 3 sążnie; 



3. wapień zbity, żółtawo szary z ziarnami rudy bobowój, który w dru- 

 gim szybie okazał się bogatym w Ammonity i Terebratule i zawie- 

 rał kilka żółtych dolomity cznych pokładów, które błędnie wzięto 

 za galman; 



4. wapień ochrowo-żółty i wątrobiasto-brunatny. krystaliczno-ziar- 

 nisty, trochę piaszczysty, podobny do dolomitu rudonośnego. 4 sążnie 

 gruby, a pod nim 



5. ił niebieski. 



W drugim szybie próbnym, w płaskim wąwozie, dalej na Avschód zapuszczo- 

 nym, znaleziono pod (znajdującym się na stoku 

 zbitym białym wapieniem jurajskim 

 tenże sam brunatny wapień, jak wyżój pod Nr. 4 



