- 122 - 



w Yorkshire jest tylko młodocianym stanem tegoż samego gatunku; Ph. ambigua, 

 uznał Buch w rozprawie o Jurze niemieckiej za ciarakterystyczną dla lijasu, jak- 

 kolwiek Sowerby i Woodward nie znali miejscowości angielskiej. Identyczną. P. 

 aeąualis przytaczają ostatni z wapienia portlandzkiego. Zdaje się wiec. iż ten 

 gatunek jest właściwy kilku ogniwom szeregu oolitowego. Romer przytacza am- 

 bigua z warstwy belemnitowej lijasu pod Wiłlershaufen i Rautenberg. 



11) Poddonomya Bronni (jldd. — liasina Voltz. Jest to muszla mała delikatna 

 odrysowana na tab. V, f. 14 (z prawej strony) Paleon. Polski; brzeg jej górny za- 

 mało prostolinijnie jest nakreślony. Uważałem, ją za młodocianą formę jakiegoś 

 gatunku Catillus łub Inoceramus, z którymto rodzajem Posidonomya nawet pod 

 względem braku karbów zamkowych łudząco jest podobna. Figura z lewej strony 

 podobna jest raczej do Pos. Buchii Roemer, t. IV, f. 8 z gliny bradfordzkiej 

 z Geertzen. 



Ponieważ i w Polsce forma tej muszli dosyć jest zmienną, więc może rzeczy- 

 wiście Pos. Buchii jest tylko odmienną P. Bronni; ta zmienność form byłaby jesz- 

 cze większą, gdyby rzeczywiście według Bronna Pos. Becheri Bronn z łupku sza- 

 rowakowego należała do tego samego gatunku, co jednakże zupełnie jest niepra- 

 wdopodobnem. Muszla ta jest charakterystycznąwNiemczech półn. i połud. dla naj- 

 wyższych łupków łijasow^ych, czyli według niego tak zwanych łupków posidono- 

 myowych, bez terebratuł. bez Ammonites Arietes, ale z Am. falciferi, znajduje 

 się też i w Polsce w wielkiej ilości, av łupkowatych iłach niebieskich naszej forma- 

 cyi podobnież zupełnie bez terebratuł i Am. arietes. ale razem z fałciferami a to 

 zdaje mi się być ważuem indicium do uznania tych iłów łupkowatych za analogicz- 

 ne z łupkiem posidonomyowym. 



12) Unio liasinus 7Aei\i. %. 2. Lethaea t XIX f. 17. Jest to ta sama 

 muszla, którą odrysowałem w Paleont. Polski tab. VIII fig. 7 pod nazwą Amphi- 

 desma recursum Philipps=Donacites Ałduini Brogn. i która często z ostatnim 

 gatunkiem mięszaną bywała. Jest to także ta sama muszla, którą Bronn w Neu. 

 Jahrb. fiir Min. 1835 str. 141 ako Ampidesma donaciforme Phil. z niebies- 

 kiej gliny lijasowej pod Gosi 'W Lethaei nie zgadza się już on na to ostatnie 

 oznaczenie, lecz cytuje 'Donax liasińus Roemer w litt. albo na tab. Viri fig. 6 od- 

 rysowaną Venus unioides Roemei Gatunek ten zdaje się- okazywać wielką 

 zmienność formy i należałoby do niego zaliczyć jako odmiany: 



Unio liasinus Zieth. z łupku Hjasowego pod Stuttgartem w Lippi- 

 schen i z niebieskiej gliny lijasowej pod Goslarem. 



Amphidesma donaciforme Phil. t. 12, f. 5 z górnego łupku Hjaso- 

 wego Yorkshire. 



Yenus unioides Roemer t. 8, f. 6, z górnego marglu lijasowego nad 

 Ocker, oraz prawdopodobnie jeszcze 



Lutraria doyelina Roem. t. 9, f. 14, z dolnego oolitu z Porta 

 westphalica i z Riodagshausen około Brunszwiku. 



Również Unio Nilsoni Dunker i Koch t. 1, f. 1 z łupku lijasowego, jest formą 

 bardzo zbliżoną. Ponieważ muszla polska z nerek żelazistych w niebieskim ile 

 pod Zwierzyńcem i Dankowicami zupełnie jest podobna do rysunku Unio liasinus 



