- 126 - 



że dalej : 



Ammonites Parkinsoni 

 Aminonites depressus 

 Belemnites aulensis 

 Beleinnites semibarbatus 

 Groniomya angulifera 

 (My a angul. i v. scripta) 



wreszcie : 



I a zatem 5 gatunków czyli 

 I 167o liczby napotykanój 

 \ w innych miejscowościach 

 j jednocześnie w górnym lija- 

 j się i dolnym oolicie 



Ammonites fal cif er 

 Pholadomya Murchisoni 

 Astarte exarata 



więc 3 gatunki, czyli 12% 

 skamieniałości znanych w in- 

 nych miejscowościach tylko 

 z dolnego oolitu 



natomiast : 



Am.phidesma ? czyli 



Lutrai-ia ovata Roem. 

 Liriodon elegans m. 

 Lutraria trapezicostata m. 

 Solenites telinarius Schl. 

 Solenites cultratus Schl. 

 Cardium longirostre Schl. 

 mały Cerithium? 

 Drzewo dwuliś cieniowe 



a więc 8 gatunków czyli 

 32% gdzieindziój albo nie- 

 znalezionych albo też za- 

 mało poznanych, aby mogły 

 służyć do charakterystyki. 



Bardzo więc jasno wynika z tego porównania, że górny oddział formacyi 

 żelaziaka gliniastego czyli ił niebieski z pokładami sferosyderytu odpowiada naj- 

 bardziej pod względem cech zoologicznych (jornemu łupkowi l-ijasoicenm (glina lija- 

 sowa lub margiel lijasowy) albo też łupkom posidonomyowiim i że co najwyżej, po- 

 nieważ brunatny piaskowiec żelazisty dolnego czyli brunatnego oolitu, leży na 

 niej bezpośrednio w wielu punktach, więc owe niebieskie iły reprezentują jedno- 

 cześnie owe dolne gliniaste warstwy Doggera, albo oolitu dolnego Jury północno- 

 niemieckiój, które jak pod Coralragiem Galgenbergu około Hildesheimu według 

 Roemera złożone z niebieskawo szarych zbitych mas gliny albo też jak w Porta 

 westphalica, z piaszczystych smolnych łupków marglowych z wa,rstwowato ułożo- 

 nemi szeregami bulw sferosyderytowych, zaliczone zostały przez Fryd. Hoffmana 

 jeszcze do lijasu, zaś przez Dunek era i Kocha uważane są za najniższą grupę 

 warstw Doggera, bezpośrednio nad górnemi marglami lijasoAvemi. 



Zupełny brak terebratul, ammonitów z rodziny capricorni i arietes brak 

 Gryphea arenata i cymbium oraz Belemnites paxillosus w dolnój formacyi żela- 

 ziaka gliniastego, niedozwalają zjednoczyć jej z dolnemi łupkami łijasowemi 

 i wapieniem gryfitowym, natomiast obecność amonitów lijasowych z familii fal- 



