— 129 



Rozpoczynamy nasze uwagi od miejscowości najdalej na zachód położonych 

 u podnóża Sudetów, w okolicy Leobschiitz. Główną skałą rozciągającą się ku 

 Jf gerndorf i Troppelwitz jest szarowaka i łupek gliniany, których granice wscho- 

 dnie na znanój karcie gieognostycznej Górnego Szląska Oeynhausena. może co- 

 kolwiek zawiele są wysunięte. Zdaje mi się, iż tu na krańcu skały leży młodszy 

 utwór, który prawdopodobnie pomięszano z łupkiem glinianym. "Wykazują to już 

 roboty dokonane około Leisnitz na północ od Leobschiitz (667 st. nad p. m.) w celu 

 poszukiwania soli, a według Thiirnagla ') węgla, w którego pokładzie, około młyna 

 w Leobschtitz, znajduje się skała, w której już Buch znalazł Mytulity i Chamity 

 (t. j. prawdopodobnie Plagiostomy). . Skałę tę uważano za łupek szarowakowy, 

 co jednak jest wątpliwem, albowiem w prawdziwym łupku szarowakowym sudec- 

 kim skamieniałości takich wcale nienapotykamy. a Caruall stanowczo wykazał 2), 

 że Ostrea eduliformis Schloth. (Zieth. 45, fig. 1). napotykana około młyna nad 

 Oppą u stóp "Winnej góry (Weinberg) pod Hulczynem, znajduje się nie w łupku 

 szarowakowym, lecz w glinie na nim w dolinie osadzonej, o której z tego powodu 

 wnoszę, że należy do górnoszląskiej formacyi żelaziaka gliniastego, albowiem 

 muszla ta gdzieindziój, np. w Szwabii 1 Frankonii, jest właściwością warstw 

 piaszczystych dolnego oolitu. Jeśli to jest uzasadnionem, to słusznie możemy wy- 

 prowadzić wniosek, że nietylko ta glina, ale i łupki zawierające plagiostomy 

 z Leobschiitz oraz podobne do łupków gliniastych łupki z okolic Leisnitz, należą do 

 młodszego utworu, najprawdopodobniej do łupków lijasowych, albo do gliniastój 

 dolnój grupy niższego oolitu. Natomiast v. Dechen uznał w ostatnich czasach 

 (Karst. Arch, f. Min. XII) ową glinę z Weinbergu za trzeciorzędową, lecz w ta- 

 kim razie zawarta w niśj Ostrea musiałaby być inną aniżeli ' powyżej cytowana. 

 Podobnież wątpliwą jest rzeczą, czy owa skała na zachód od Dirschel i ku Kat- 

 scher, którą jako podkład tamtejszego gipsu uznano za szarowakę, rzeczywiście 

 do ni 6j należy. Uderza już według opisu Oeynhausena 3) silne jej czerwone za- 

 barwienie i wydzielenie na ćwierć cala grubego pokładu czerwonego gliniastego 

 żelaziaka, który zresztą nie jest właściwy szarowace sudeckiej. Uderzyło to ró- 

 wnież Fr. Hoffmana, który stawia następujące pytanie: „Kwestyja czy czerwone 

 warstwy około Leobschiitz, Dirschel i Katscher, które leżą niedaleko granicy po- 

 kładów węgla kamiennego (co jednak nie jest ściśle prawdziwem), powinny być 

 porównane z old red sandstone, nie jest mniój Avątpliwą niż takie samo pytanie po- 

 stawione odnośnie do czerwono zabarwionych warstw konglomeratów, które około 

 Adelsbach niedaleko granicy dolnoszląskich pokładów węglowych osiągnęły gru- 

 bość tak znaczną". Tak zwana szarowaka tej okolicy, widocznie straciła swój 

 istotny charakter, gdyż w tój okolicy znajdują się także stare, zapadłe łomy pias- 

 kowca, a Thiirnagel *) powiada wyraźnie, że gdy szarowakę ..poza młynem wa- 

 piennym, około należącój do Katscher wielkiej Wechnowskiój kopalni gipsu, samą 



') Karstena Aieli. f. Bergb. XII p. 357. 

 -) Kai-st. Ai-cli. f. Min. IV p. 30 9. 

 ^) Karst. Arch. f- Bergb. XII p. 321. 

 Tamże, XII, p. 3 5 7. 



Fam. fi'Z. 17 



