- 130 - 



w sobie rozpatrywać będziemy, łatwo możemy uledz skłonności uznania jej za 

 pstry piaskowiec. Ale jej uławicenie przemienne z wyraźnym zabai*wionym na 

 Gzerv?ono przez żelazo łupkiem glinianym, nie pozostawia żadnój wątpliwości o jśj 

 naturze." Zważywszy jednak że należące do szeregu oolitowego i grupy kredowój 

 piaskowce Karpackie i Alpejskie i ich ciemne mocne łupki, podobnież były uwa- 

 żane za szarowakę i łupek gliniany, i że niektóre mocne czerwone gliny łupkowate 

 w formacyi czerwonego piaskowca w pstrym piaskowcu, a nawet w kajprze, rzeczy- 

 wiście przybierają wygląd prawdziwych młodszych łupków glinianych, to ów zarzut 

 nie powinien być decydującym, a ów piaskowiec z łupkami czerwonemi musi w ka- 

 żdym razie należeć do młodszego utworu warstwowego (Plotzbildung), który tu, 

 pomiędzy szarowaką i żelazia.kiem gliniastym, słabo jest zaznaczony składami 

 gipsu, w skutek którego to zapewne powodu dawniej Buch uznał gips górnoszląski 

 za właściwość grupy piaskowca czerwonego. 



Same skały gipsowe rozpoczynają się na Pd. od Leobschiitz naprzód około 

 Neukirch. bo na północ od kościoła tśj wioski (według Carnalla 680 stóp nad p.m.) 

 istniały dawniej łomy gipsu. Stąd gips rozciąga się przez Kostling ku Katscher, 

 a wnosząc z powierzchowności warstw, według poglądu Thiirnagla,— jeszcze dalój 

 na wschód aniżeli to widać na karcie Oeyuhausena, a mianowicie do Machau, co 

 pozwala wnieść o jego związku z większemi masami gipsu na wschód od Odry 

 około Pschowa. Od Katschera ciągnie się gips dalej przez Dirschel do Rostnitz, 

 a prawdopodobnie jeszcze dalój z jednój strony do Schreibesdorf, a z drugiój przez 

 wyniosłości Strohndorfskie do Kuchelni, gdzie jeszcze gips miano znajdować. 

 W okolicy tej, formacyja węgla kamiennego mylnie jest na karcie Oeynhausena aż 

 do Zanditz rozciągnięta. 



Gips tych okolic jest pokryty częścią kopułami piasku kwarcowego, częścią 

 żółto zabarwionym wapieniem marglistym, który zawiera w sobie małe kryształy 

 gipsu. Sam zaś gips jest z góry zmieszany z marglem, w głębi zaś jest czystym 

 selenitem (Fraueneis) , zawierającym małe jamki lub rurki. Stan taki, oraz zja- 

 wisko, że gips około Dirschel, na wysokości 734 stóp nad p. m. tworzy wysokie na 

 60—80 stóp, stromo na dół spadające ściany, pozwala przypuścić, że nie stanowi 

 on warstwy normalnie osadzonśj, lecz izolowane masy kłębowate z dołu przynie- 

 sione. W żółtym marglu wydzielają się gniazda i całe pokłady niebieskiej gliny, 

 a procent wapna czyni zeń tu i owdzie prawdziwy wapień. Godną podziwu jest 

 według Gopperta łodyga drzewa, w gips zamieniona, 4 centnary ważąca, znaleziona 

 W kopalni w Dirschel. a teraz znajdująca się w Uniwersytecie wrocławskim. 



Pomiędzy Schreibersdorf a Kuchelnią, gdzie w głębi przypuszczają obecność 

 gipsu, tryska na łące około młyna (Hallfersmiihle) w obrębie Kobrowitz, mała ilość 

 wody słonśj, dla którćj zbadania zagłębiano szurfy kilkakrotnie, niekiedy do 12 sąż. 

 głębokości, ale zarzucono tę robotę z powodu braku wytrwałości. Szurfy te okazały, 

 że niema tu wcale pokładów węglowych, lecz że te źródła wytryskają z pewnśj gliny 

 niebieskiej, która widocznie jest identyczną z niebieskim iłem formacyi żelaziaka 

 gliniastego. 



Taka glina marglista, używana do nawożenia pól, obnaża się także i przy 

 drugim młynie w obrębie owych robót poszukiwalnych i jest podobną do gliny 

 Orłowskiśj (Orlau). Podobnież niebieska glina formacyi żelaziaka gliniastego 

 odcina nagle formacyją węglową i prostopadłe warstwy węglowe około Pietrzyko- 



