- 132 



potykamy naprzód łupki marglowe gliniaste, ciemne smoliste, pochylone ku połu- 

 dniowi, które wyżej są poprzekładane szaremi i czarnemi wapieniami smolnemi, 

 a które nazwałem wapieniem cieszyńskim. Łupki marglowe zawierają, mnóstwo 

 gliniastych sferosyderytów i nerek żelazistych, które pod względem SAvego kształ- 

 tu kulistego i pęknięć wewnętrznych zupełnie są podobne do bulw sferosyderyto- 

 wych naszój formacyi żelaziaka gliniastego. Takież same znajdujemy często 

 i w dolinie Steinau powyżej i^lbersdorf i w obrębie Dolnego Czerliczka (poda- 

 nego na karcie Oeyuhausena jako Tierliczko), gdzie je nawet tu i owdzie eksploa- 

 tują, a powyżój Czerliczka skała jest przebitą tamecznemi masami dyjorytu. Me 

 można tam nakreślić ścisłej granicy pomiędzy niebieskim iłem i cieszyńskim łup- 

 kiem marglowym. Zważywszy jednak, że solecki ił niebieski obnaża się w spągu 

 pochylonych ku południowi łupków marglowych, uważamy za rzecz prawdopodo- 

 bną, że jedno i drugie należy do j^cZ^^-^o utworu i ostatnie spoczywają na pierw- 

 szym. Szkoda że właśnie w tym niebieskim ile i dolnych łupkach marglowych nie 

 napotykamy żadnych skamieniałości, któreby powyższy pogląd jeszcze bardziej 

 potwierdziły. Jeżeli zważymy wreszcie, że Fucoides furcatus Ad. Brongn. z łup- 

 ku marglowego około Cieszynia. znajduje się także i w łupku Stonesfieldzkim, 

 a według ustnego doniesienia Zejsznera miał być znaleziony także w łupku lija- 

 sowym w Boli, że skamieniałości cieszyńskiego Avapienia według zdania Schlothei- 

 ma odpowiadają najbardziej skamieniałościom szeregu oolitowego '), to nie może- 

 my nie przyjąć, że ten utwór wapienny uważać należy nie za co innego jak za 

 ogniwo szeregu oolitowego, a w skutek tego nabywa na nowo wielkiego prawdo- 

 podobieństwa zdanie moje dawniejsze, że przynajmniej dolna część tej grupy, 

 czyli dolne łupki marglowe, które są av ścisłym związku z iłami formacyi żela- 

 ziaka gliniastego uznanemi za lijasowe, mogą należeć do grupy lijasu, a mianowi- 

 cie do górnej jej części. Do poglądu tego skłonił się na nowo pilny podróżnik po 

 Karpatach prof. Zejszner. 



Gripsu nie znaleziono w niebieskim ile około Solców, jakkolwiek źródło solne 

 każe się w głębi obecności jego domyślać. Z pewnością nie brak go całkowicie 

 w tych glinach lijasowych i muszlach w dolnej grupie systemu Karpackiego, albo- 

 wiem wiadomo, że niegdyś około RatimoAva nad Ostrawicą między Ostrowem 

 a Paskowem (Paskau) miano z nich gips wydobywać; a jeszcze godniejszemi uwagi 

 są niebieskie i czerwone warstwy gliny, w bliskości dyjorytu Paskowskiego z za- 

 klęśnięciami, każącemi się domyślać składów i jam gipsowych. 



Jeżeli zwrócimy się na wschód od Solców ku dolinie Olhi, to znajdziemy 

 te same stosunki co i w dolinie Steinau. Łupek margiowy cieszyński, który około 



') Skamieniałości te s% ■wprawdzi'^ jeszcze zbyt mało znane; poznane jednak są jurajskiemi: 

 Turbinalije, Astraea alveo]ata Gltlf. Trigonije (fałszywie Donacitami nazwane) i Yenulity z .Janowic, 

 Pecten priscus Schloth., Gryphity, zapewne do Gr. cymbinm Lem. i dilatata Sow. należące, Terebrata 

 ornitliocephala z Cieszyna, którą przedtem za T. vulgavis uważałem. W białym wapieniu ze Stram- 

 bei-ga w Morawii^ ktdry ro'wnież należy do utworu wapiennego cieszytislciego : Litliodendron plicatam 

 Gldf. Astraea alveolata, cri.stata i araclmoides Gldf._^ Alegonites globatus SchI, Pecten vitreus Romer, 

 P. politus nob. nie zaś P. discites jak poprzednio podałem. 



