- 143 - 



a) Wapień astartowy; zwykle pozbawiony skamieniałości, bardzo mocny 

 wapień koloru mniej więcej brunatnawego lub dymno-szarego, two- 

 rzący raczej nieporządnie narzucone nerki niż regularne ławice; 

 niekiedy dość podobny do niektórycb skał dolnego oolitu, 



b) Wafień nerineowy, wapień bardzo czysty, lśniąco biały, mniej lub 

 więcej kredowaty, z wielu jądrami kamiennemi i szpatowemi odłam- 

 kami skamieniałości. Odłamki te, szczególniój Lithodendronu, są 

 często wskutek tarcia zamienione w oolity. Przeważają tu korality 

 blaszkowe {LamellenKoralliten), Nerinea Bruutrutana i Melanica. 



c) Wapień koralowy. Powyżej leżący oolit koralowy Thurmanna bywa 

 tu tylko rzadko rozwinięty i łączy się wtedy z b) i c). Krzemion- 

 kowy wapień koralowy bywa często cokolwiek oolitycznym, albo 

 tam gdzie są polipy, cukrowato krystaliczny. Skamieniałości, naj- 

 częściej korale klepkowe, liczne, skrzemieniałe, z masą skały ści- 

 śle zrośnięte. 



n. Grupa średnia czyli Oksfordzka, z dwoma oddziałami; 



1- 0 JJtworj ,,ChaiUes'\ 



a) Górne ogniwa; niemocne, bardzo krzemieniste wapienie marglowe, 

 ale bez chailles (konkrecyj krzemionkowych) "Wyższej Saony. Ku 

 północy zatraca się procent krzemienia i występuje Letistein, wa- 

 pień marglisty brunatnawy i dymno-szary. poplamiony i warstwo- 

 wany, przekładany pokładami marglu, z niewielką ilością amonitów, 

 scypbiów i cnemidiów z coralragu alp szwabskich. Daje to wska- 

 zówkę pewnego związku z utworem koralowym, który też powi- 

 nienby być zaliczonym do tego piętra. 



b) Ogniwa dolne: margiel sfe.ryiowy. Rozproszone w bruntruckiem sfe- 

 ryty, zlały się tutaj w mniej lub więcój rozległe warstwy i łączą 

 się z lettsztajnem. 



2- 0 Margiel oksfordzM. Często jak W bruntruckiem z asfaltem, z nerkami 



żelaznemi i skamieniałościami skrzemienionemi. Margle wogóle są 

 tu bardziej niż tam wapniste. ' 

 m. Dolna grupa oolitoioa. Mniej zmienna, 



a) Łupek perłowy i oolit wielki są tu mniej niż w Bruntrut rozwinięte 

 i bywają też zastąpione wapieniem żelazistym barwy czerwono bru- 

 natnej z amonitami dolnego oolitu orazOstrea costata(Knorr). Zdaje 

 się iż margle z Ostrea acuminata są odmianą łupku perłoAvego. 



b) Bardzo mocne, krystaliczne, często oolityczne wapienie, barwy bru- 

 natnawej lub ciem,niejszój. przechodzące w czerwony wapień pia- 

 szczysty oraz ikrowiec żełazisty. 



c) Wreszcie bardzo rozwinięty, czerwonawy, żółtawy, często pstry 

 marły sandstone z nierozpoznalnemi szczątkami roślin, szczególniej 

 Fucoidów, zamyka cały szereg oolitowy. 



W dalszym ciągu Jury przez terytoryjum południowych Niemiec, od granicy 

 Szwajcaryi aż do Rastelstein pod Koburgiem, wapienne ogniwa piętra średniego 

 osiągają jeszcze większą przewagę nad gliniasto piaszczystemi; przeciwnie zaś 



