- 161 - 



7) Terebratula Oyoides Sow. W Anglii w calcareous grit nad gliną, 

 oksfordzką, tu zaś zarówno w tym szarym wapieniu marglistym, 

 jak i na Pd. od Tęczynka w zbitym wapieniu białym jurajskim, 



8) Odmiana Ter. lacunosa. 



9) T. yariabilis Sclil. Paleont. t. III, f. 2. Ta. według Buclia, zga- 

 dzająca się dokładnie z gatunkiem ScMotbeimowskim Terebratula 

 jest w Polsce charakterystyczną, dla szarego marglistego wapie- 

 nia jurajskiego, nietylko około Tenczynka, ale jeszcze bardziój 

 około Hokitna, Kromołowa i t. d. Jest to rzecz uderzająca, gdyż 

 Bronn, Roemer i Buch przypisują ten gatunek tylko lijasowi, je- 

 dnakże sam Schlotheim, który ten gatunek, ustalił, przytacza go 

 z Ellrichser Brink a zatem z pewnością z wyższych warstw. 

 Bronn jest nawet dość niepewny co do zakresu tego gatunku, 

 gdyż podciąga go w części pod T. rimosa Buch. Oprócz rysun- 

 ków, mojego i Schlotheima w Leonhardta Taschenb. d. Min. YII, 

 t. 1, fig. 4, odrysował jeszcze Phillips (G-eoł. of Yorkshire) dal- 

 sze 2 jego odmiany, które nazwał T. bidens i triplicata t. XIII, 

 f. 22 i 24. a ostatnią podał jeszcze Zietheu t, 41. f. 4. Ostatnia 

 odmiana f. 4, a, jest zupełnie podobna do polskiej, według hr. 

 Mandelsloh znajduje się ona w dolnej glinie oksfordzkiej w Al- 

 pach szwabskich, według Thurmanna w tymże samym oddziale 

 w Bruntrute. Być więc może iż pod nazwą yariabilis kryją się 

 jeszcze 2 gatunki, z których jedna bardziej płaska, z trzema za- 

 kładkami w zatoce grzbietowej właściwą jest lijasowi, a druga 

 bardziej kulista, z dwiema zakładkami w zatoce grzbietowój (si- 

 nus dorsalis), znajduje się głównie w glinie oksfordzkiej, a z tą 

 właśnie ostatnią zgadza się forma polska. 



10) Małe, jeszcze nieoznaczone Mytulity. 



Oprócz tego znajdują się jeszcze według Zejsznera w tymże samym wapieniu 

 marglistym około Młoczowćj : 



11) Ammonites alternans v. Buch (yariabilis Schloth). W Jurze po- 

 łudniowo niemieckiej charakterystyczny dla margln pod coralra- 

 giem i 



12) Ammonites Murchisoui Sow.,— jeżeli nie pochodzi z warstw głęb- 

 szych żółtych. 



Spomiędzy skamieniałości tych, Ammonit. alternans i perarmatus są mu- 

 szlami przewodniemi należących jeszcze do białej Jury margli pod zbitym coral- 

 ragiem, natomiast Ammonites cordatus i depressus oraz Terebratula yariabilis, 

 których w Polsce nigdzie w zbitym białym A?apieniu jurajskim nie napotykamy, 

 są już wskazówką prawdziwej gliny oksfordzkiej, albo zastępujących ją wapieni 

 marglowych. A zatem szare loapienie margliste oraz miękkie rnargle około Tęczynka, 

 DulowSj, Mloczowej i Chrzanowa, oraz podobne icapienie marglowe zalegające wszędzie 

 xc zachodnio polskiij Jurze podbiały m coralragiem^ są rów?ioważnikami dolnych marglów 



Pam. fiz. 21 



