wym wapieniem szczególnój zielonawo-szarej barwy, z również osobliwemi wiel- 

 kiemi cylindrycznemi i stożkowemi piistenii dziurami oraz ściśle przyrosłemi ją- 

 drami kamiennemi Liriodon costatum Bronn (var. Trigonia puliiis Sow.); częścią 

 zaś żółtawym wyraźnym oolitem jurajskim. Małe, skałami trzeciorzędowemi 

 (piaszczysty gruby wapień, Grobkalk) wypełnione zagłębie około Korytnicy, Lipy, 

 Jawora i Chomentowa. przerywa ciąg pasma wapienia jurajskiego na powierzchni, 

 chyba że wąski pasek, ograniczającego to zagłębie, stromo ku Pd. Z, uławiconego 

 wapienia około Chomentowa, jeszcze do niego należy. Na północnój stronie tego 

 zagłębia trzeciorzędowego, oolityczny AYapień jurajski Stanowic i Wierzbicy już 

 więcój się wznosi, tworzy grzbiet górski na Pn. od miasta Sobków, który przeci- 

 na droga do Chęcin pomiędzy Sokołowem górnym a Tokarnią, następnie przecina 

 dolinę Nidy około Brzegów w kierunku ukośnym, idzie dalej przez Szczepanów 

 i Bisorondę (?) i przecina poraź drugi dolinę Nidy przy młynie Jacłowskim. Ztąd 

 dalśj ku Pn. Z. tworzy wapień jurajski więcej wyniosłe skaliste pasmo gór, które 

 sięga w prostym kierunku przez Karśnicę, ]\Iałogoszcz, Cieśle, Skórków i Grnsz- 

 czyn aż do Rogalewa na Pn. od Krasocina. Mniemałem przedtem, że orografi- 

 cznie i gieologicznie jest tu północno-zachodni kraniec tego pasma wapienia juraj- 

 skiego, lecz dokładniejsze zbadanie torytoryjum okazało, że od tego miejsca, zu- 

 pełnie w tym samym kierunku, ciągnie się dalej, pokryte przeważnie lasami, 

 pasmo wzgórz bardzo zniżone, przez Swidnę, Oleszno, Starą wieś, Suche góry 

 i Policzko aż do Przedborza nad Pilicą. Na nim widać w niektórych punktach, 

 mianowicie około Oleszna i Gór wynurzający się jeszcze biały marglisty wapień 

 jurajski i tym sposobem okazuje się, że oolityczny wapień jurajski z okolic Przed- 

 borza, który narysowałem na moich kartach jako partyją odosobnioną, należy 

 rzeczywiście jeszcze do tego pasma wapiennego i jest tylko jego krańcem półno- 

 cno-zachodnim. 



Jeżeli od Przedborza, przez Gruszczyn, Małogoszcz i Brzegi poprowadzimy 

 liniją prostą aż do folwarku Górki, to będzie ona miała kierunek Pn. 46° Z. ku 

 Pd. 46*^ W. (— h. lOy^). To jest właśnie dokładnie główna linija rozciągłości 

 warstw wapienia jurajskiego, zgodna z takimże kierunkiem pasma gór. Ostatni 

 tworzy najbardziej na zachód położony kraniec gór Sandomierskich, tamę w któ- 

 rój się kończą warstwy marglu kredowego, poziomo w niższym jego poziomie 

 u podnóża Pd. Z. osadzone i dla tego nigdzie tego pasma ku Pn. W. nie prze- 

 kraczają. 



Jeśli późniój przedłużymy liniją od Piotrkowic i Górek dalój ku Pd. W., to 

 przejdzie ona przez Stopnicę do Wisły pomiędzy Nowem miastem Korczynem 

 a Połańcem. Na całój tćj przestrzeni nigdzie się wapień jurajski nie wynurza 

 i znajdujemy tylko kredę, masę skał trzeciorzędowych i napływy. Że jednak wa- 

 pień jurajski tego pasma dalej rozciąga się w głębi pod niemi, o tem przekonywa 

 nas szyb poszukiwaAvczy na sól, około Szczerbakowa niedaleko Wiślicy nad Nidą 

 założony, który natrafił nań pod marglem kredowym w głębokości 170 sążni, 

 i ciągnął się w nim aż do 210 sążni. Oolityczne jego warstwy charakteryzują go 

 jako składnik jury sandomierskiój. Jeżeli ową liniją przeprowadzimy dalej od 

 Wisły do Gaiicyi, to dotknie ona prawie Radomyśla i przetnie dolinę Sanu pomię- 

 dzy Sanokiem a Przemyślem. Bardzo Avi3c godną uwagi jest rzeczą, że właśnie 



