~ IBS — 



Ostrea solitaria Sow., którą zwykle, może niesłusznie uważają za 

 odmianę O. MarsWi Sow. =: flabelloides Lam, = cristagaili 

 Schlotli. 



Ostrea deltoidea Lam. jak pod Brzegami. 



Ostrea gregaria Sow. (= crista liastellata Schlotli.). Ta wraz 

 z poprzedzającą tworzy głównie górną ławica ostrygową. 

 Piuna ampla G-ldf. = P. granulata Sow. t. 347. Przedtem wła- 

 ściv/i6j odrysowana przez niego pod nazwwą Mytiliis amplus t. 7. 



Od tej muszli pochodzą liczne, wielkie, grubo włókniste skorupy, których 

 odłamki znajdują się nadzwyczaj często w ławicach oolitowych Małogoszczy. 

 Brzegów, Szczerbakowa a także i pod Korytnicą, o których wspomniałem w Pa- 

 leontologii p. 45. Ponieważ są zbyt mocno przyrosłe do skały, nieuległej zwie- 

 trzeniu, więc też nigdy nie udaje się obnażyć całej muszli. Uważałem je za sko- 

 rupy jakiegoś wielkiego gatunku Catillus, ale teraz jestem przekonany, że należy 

 do wymienionej wielkiej Pinna. którą pierwszy Saussure odkrył na Mont Saleye 

 i oznaczył nazwą Piunogena, Merian zaś dla jej wyraźnie włóknistej budowy, na- 

 zwał ją Pinna Fibrosa a Defrance i Bertrand, pozostawiwszy rodzaj bez oznacze- 

 nia, nadali jej miano Trichites. Wszędzie gdzie się daje oddzielić od skały, zwraca 

 na siebie uwagę uderzając gładką jakby polerowaną sv/ą powierzchnią, tak samo 

 zupełnie jak ta, którą Buch znalazł w Pittendorf nad Laber pomiędzy Batysboną 

 a Grennau. Uznaje on ją za charakterystyczną dla wszystkich górnych warstw 

 białćj jury, które stanowią w związku z sobą ostatni stok Jury nad Dunajem. Je- 

 żeli w naszych polskich warstwach nie towarzyszą jej, jak tam Nerinea, Dicerus 

 i Pholadomya donacina, to jednak występuje z nią razem Pterocera bceani, która 

 także górnych warstw jest wskazówką. Należy jednak nadmienić, że taż sama 

 Pinna włóknista natrafia się także w cokolwiek głębszych warstwach w corairagu, 

 wapieniu z nerkami krzemiennemi, w glinie oksfordzkiśj w Normandyi, Haute 

 Saone, w kant. Solothurn. Bazylejskim, Aargau. a nawet w angielskim wielkim 

 oclicie. 



Liriodon (Trigonia) conciuna Roem. podobny do małój Trigonia 



pullus Sow. Często pod Małogoszczą i Korytnicą. 



Liriodon claveliatum Bronn (Trigonia clayellata Parkinsoni, no- 



dulosa i aspera Lam.). Około Małogoszczy. 



Pholadomya concentrica Roem., jak około Bi-zegów, również pod 



Małogoszczą i w warstwach jurajskich w szybie Szczerbakow- 



skim, 



Pholadomya decorata Zieth. t. 66, f. 23. Leth. t. XX, fig. 20. 



W zbitym wapieniu Jurajskim około Korytnicy, znalazłem muszlę którą 

 w Paleont. p. 88. porównałeui do Hemicardium tuberculatum Al. Brong., który na- 

 leży do rodzaju Pholadomya i dla tego nazwałem ją Ph. Brongnarti. Jednakże, 

 na znalezionym później, lepszym okazie, przekonałem się, że muszla ta należy do 

 Ph. decorata, albowiem odznacza się swoim rozwojem pionowo podłużnym (verti- 

 cale Langen Entwickelung) tak jak tenże gatunek z aa,rgaaskiego białego wapienia 

 jurajskiego. 



