- 200 - 



Nie daję rzeczy skończonój, bo i rośliny jawnok wiato we nie wszystkie i Ta- 

 try nie całe, ale przebywam kawałek bardzo zajmnjącój d;-ogi, którą, daj Boże, 

 żeby jaknajprędzój ktokolwiek z naszych, przyrodników, przeszedł w Tatrach 

 całkowicie, tak pomyślnie, jak ją dr. Zapałowicz przebył na Babiśj Górze. Mam 

 na myśli jego obszerną pracę zamieszczoną w tomie XIV Sprawozdań Komisyi 

 fizyjograficznój : ., Roślinność Babiśj Góry pod względem gieograficzno-botanicz- 

 nym." Są tam wskazane zasiągi pionowe całćj flory naczyniowej i jawnokwiato- 

 wój Babiój Góry. 



Wiedząc, że chociażbym zapożyczył wszystko, co nasi i obcy badacze o za- 

 siągach pionowych roślin jawuokwiatowych w Tatrach podali i takbym całości 

 nie złożył, poprzestaję na zamieszczeniu w tablicach, z wyjątkiem kilku drzew, 

 tylko Avłasnych spostrzeżeń. 



Około Zakopanego do wysokości 900 metrów przeAvażają pola uprawne, do- 

 piero po nad tern wzniesieniem zaczynają się. w tak nazwanych reglach, obszerne 

 lasy. Bardzo więc wiele roślin leśnych, dopiero wyżej 900 metrów się spotyka, 

 choć w innych bliskich miejscowościach Karpat niżej 800 metrów rosną. W ta- 

 kich razach liniją zasiągu ciągnę od samego dołu mojej tablicy, to jest od 800 

 metrów. "Wyjątek zrobiłem dla bukowych lasów i kilku roślin w znacznój odle- 

 głości od Zakopanego spuszczających się niżej 800 metrów. 



Niejedna roślina, dla której niższe miejsca gór są do życia stosowniejsze od 

 tatrzańskich szczytów, mimo to wdziera się jednak zbiedzona na wyżyny, Cza- 

 sem dostanie się tak wysoko, że już owocować nie może. PonieAvaż ocenianie, 

 czy roślina we właściwych, lab niewłaściwych warunkach żyje, zamętby w tablice 

 wprowadziło, więc przysłowie : jak cię widzą, tak cię piszą, przemieniłem na: 

 gdzie cię widzą, tam cię piszą i to przyjąłem za prawidło. Wyjątek zrobiłem 

 tylko dla kosodrzewiny, świerku, buku i jarzębiny, o czeni opowiem na Avłaściweni 

 miejscu, przy szczegółach dotyczących tych roślin. 



Najwyższym szczytem w części Tatr, objętój wspomnianym wyżej prostoką- 

 tem, jest jeden z Czerwonych Wierchów, nazywany lirzesanicą, który podług- 

 karty sekcyjnej wojskowo-gieograficznego zakładu w Wiedniu, wznosi się nad 

 poziom morza 2,127 metrów. Z natury rzeczy jest to maksymum wzniesienia 

 pionowego roślin alpejskich na dołączonych tablicach, chociaż na odleglejszych 

 od Zakopanego wyższych szczytach tatrzańskich, też same rośliny dosięgają zna- 

 cznie wyższych wysokości. 



Wzniesienia na wspomnionej karcie naznaczone, oraz wielu innych punktów, 

 poda.ne w Sprawozdaniach Komisyi Fizyjograficznój, są podstawą moich ta1)lic, 

 gdyż zasiągi roślin wyznaczałem w sposób następujący. Zawsze tak kierowałem 

 moją drogę, żeby przechodzić przez jak największą liczbę punktów o znanych 

 wzniesieniach. Na każdym z nich zapisywałem aneroid, a oprócz tego na licznych 

 punktach pośrednich, gdzie spotkałem rośliny wymagające zapisania narzędzia. 

 Potem bez żadnój redukcyi, za pomocą prostej proporcyi obliczałem wzniesienia 

 punktów pośrednich, między każdemi dwoma punktami o znanych A^zniesieniach. 

 Jeżeli np. na Kopie Kondrackiój aneroid wskazał milimetrów A, potem niżój 

 przy spotkanój roślinie podniósł się do milimetrów B, a nareszcie na Czerwonym 



