- 217 - 



218. Modrzyk alpejski, Mulgedium alpinum L e s s., w Tatrach do- 

 sięga nieco wyżój, niż na Babiśj Grórze. 



D&tvonkowate. 



219. Zerwa kulisia, P h y 1 8 U m a o r b i c u l a r e L., najbujniejsza u pod- 

 nóża regli. W krainie alpejskiej im wyżej, tern drobniejsza. Dochodzi do za- 

 chodniego szczytu Giewontu. Wierzchołka Babiej Góry nie dosięga. 



220. Zerwa- kiosoioa, P h. spicatum L.. na Babiśj Górze około 100 m. 

 wyżej, niż w Tatrach. 



221. 222. Dziuonek okrągtolistny z powodu wielkiój rozma,ito.ści form, co się 

 szczególniśj w górach uwydatnia, jest bardzo zajmującą, rośliną. Zasiąg pionowy 

 wszystkich form drobnych Campanula rotundifolia L., dosięgających 

 do szczytu Giewontu znaczę razem. Zasiąg formy większój nazywanój oddzielną 

 gatunkową nazwą : Campanula linifolia Scop., naznaczyłem osobno. 



Fig. 3. — Dzwonki okrągłolistne. 



Rzut oka na ńg. 3 i 4 przekona o wielkiej różnicy wyglądu trzech narysowanych 

 dzwonków, które wprawdzie próbowano opisywać pod osobnemi nazwami gatun- 

 kowemi, ale się te gatunki nie utrzymały. Narysowałem formy najbardziój się róż- 

 niące od licznych dzwonków okrągłolistnych narysowanych, pod rozmaitemi naz- 

 wami w tomie 19 Reichenbacha (tablica 241—245). Tak wydłużonych działek 

 kielichów jak ma dzwonek na figurze 4 przedstawiony, żaden z rysunków Reichen- 



Pam. liz, 28 



