- 219 - 



Upłaz od strony Kościeliskiój doliny, przełęcz między Gładkiem i Kasprową, oraz 

 Krzyżne. Na szczycie Krzesanicy uiespotkałem tego dzwonka, mimo to liniją zasiągu 

 doprowadziłem do 1127 m., bo w dalszych Tatrachi wyżej go spotykałem, Na gra- 

 uitach cŁiętnie rośnie, 



Mar^anowate. 



227 i 230. Przytulią wiosenna i okrąglolistna . Galium vernum Scop, 

 Gr. r o t u n d i f o 1 i u m L. dochodzą nieco wyżój na Babiój Górze, aniżeli w po- 

 bliżu Zakopanego. 



231. Przytulią leśna, G. s i ł V a t i c U m L. rośnie najwyżój na szczycie 

 Krokwi w lesie. Na Sarniój Skale jest także, ale nie dosięga do szczytn, 



232. Przytulią Mała, G. M 0 1 1 U g O, na Babiój Górze rośnie do 1335 m. 

 w Tatrach spotykałem blisko o 300 m. niżej. 



233. Przytulią drobna, G. p U s i 1 1 U m L., zaczyna się od pastwiska pod re- 

 glami w Zakopanem i ciągnie aż w krainę alpejską w 4 odmianach. Wprawdzie 

 jednój z 4 odmian tatrzańskich wymienionych u Knappa, to jest G. p u s i 1 1 u m 

 V a r. o c h r o 1 e u c u m N e i i r, czyli G. helveticum Weigl, przedsta- 

 wionśj n Reichenbacha w Tomie 17 na tablicy 143 nie udało mi się odszukać, ale 

 natomiast znalazłem na Sarniśj Skale odmianę G. p u s i 1 1 u m /j h i r t u m 

 Reich., dotąd tylko w Pieninach i około Pantalichy we wschodnich Karpatach 

 dostrzeganą (Knapp). Dwa okazy tej odmiany, które posiadam, zgadzają się z ry- 

 sunkiem Rch. tom 17, tab. 142, fig. V. Różnica od innych przytula drobnych jest 

 tylko ta, że łodyga w dolnej części i brzegi liści są najeżonemi włoskami okryte. 

 Koch tę odmianę uznaje. O trzech innych odmianach wypada mi zanotować, że 

 z kilkudziesięciu okazów przytulił drobnej, które z Tatr przywiozłem, tylko okazy 

 z Hrubego regla mają liście równowąskie, zaostrzone, wcale u wierzchu nie roz- 

 szerzające się, więc są doskonal em G. pusillum var. nit i dum Neilr 

 czyli G. p u m i 1 u m L a m. Z innych miejsc okazy tśj odmiany mają liście ró- 

 wnowąskie, ale szersze niż na rysunku Reichenbacha (t. 17, tab. 142, fig. 4) i "Wil- 

 komma (Fiih. i R. d. deutsch. p. str. 371, fig. 288 a), albo nawet u wierzchu rozsze- 

 rzone, czem zbliżają się do odmiany alpejskiśj. Tój ostatniój okazy najbliższe opi- 

 sów we florach i rysunku Reichenbacha (toni 17, tab. 142, fig. VI) zebrałem na 

 szczycie Giewontu. Odmianę G. pusillum L. cc s i 1 v e s t r e N. U. (Knapp) 

 G. silyestre Poll. a glabrum Koch. (Rch. tom 17, t. 142, fig. III) spo- 

 tkałem na Sarniój Skale. 



234. Rolnica pospolita, Sherardia arvensis L., wśród zboża w Zako- 

 panem dość często, rzadziój jednak niż w Szczawnicy, gdzie jest bardzo pospolita. 



WicioTirzewoiuate. 



235. Wiciokrzeio czarny^ Lonicera n i g r a L,, w Tatrach dochodzi do 

 Rybiego jeziora (Knapp), więc do 1460 m.; na Babiój Górze do 1500 m, W pobliżu 

 Zakopanego spotykałem go w reglach około 250 m. niżej i tylko taką granicę 

 górną w tablicach naznaczyłem. 



