- 222 - 



271. Przetacznikhezlisinolodygowy, V. aphyllaL., prawie ma jediię gra- 

 nicę górną rozmieszczenia na Babiój Górze i w Tatrach, ale w tych ostatnicli da- 

 leko niżój się spuszcza. Już na pastwisku zakopańskiem pod reglami się trafia, gdy 

 na Babiój Górze od 1335 m. jej zasiąg się zaczyna. 



274. Przetacznik krzaczkowaiy, V. f r U t i c U 1 o s a L. Najniżej zbierałem 

 między Małą Łąką i Świstówką, oraz nad Jaworzynką przy ścieżce na Kopę Ma- 

 góry; najwyżój na Giewoncie i Upłazie. 



275. Przetacmik alpejski, Y- alp i na L., najwyżśj zbierałem na znanem 

 stanowisku Czerwonego Wiercku. Stanowiska nowe: Kopa Mogóry, Upłaz i pod 

 Wielką Turnią, gdzie tę roślinę zbierałem najniżój. 



276. Frzetacztńk macierzankowy, V. s e r p y 1 1 i f O 1 i a L., na Babiej Górze, 

 przeszło 500 m. wyżej, niż w Tatracłi. 



279. Świetnik lekarski, EupŁra-sia officinalis L. Razem wszystkich 

 tatrzańskich form naznaczyłem zasiąg pionowy. Odmiana n e m o r o s a Pers. 

 rośnie w reglach, alpestris W. et G. i salisburgensis Schleich, w kra- 

 inie alpejski 6j, jednak ta ostatnia już na wzniesieniu 050 m. się spotyka. Rozpatru- 

 jąc więcej niż 50 okazów świetnika, które do Warszawy przywiozłem, porówny- 

 wając je z Reichenbachem i widząc, że nie można stanowczej granicy między jedną 

 i drugą odmianą naznaczyć, mimowolnie przychodzę do wniosku, czyby nie najsto- 

 sownićj było, powiedziawszy, że gatunek Euphrasia officinalis L. jest 

 zmienny, zaniechać wszystkich polineuszowskich coraz liczniejszych rozdrobnień, 

 niezaniedbując jednak badania przyczyny przeistoczeń. 



280. Bartsia alpina L., najniżój w dolinie Białego. Jest to nowe sta- 

 nowisko równie jak Sarnia Skała, Suche Wierchy i pod Krzyżnem. 



283. Gnidosz różnobarwny, Pedicularis versicolor Wahlem b. 

 Do stanowisk wymienionych u Knappa dopisuję: Sarnią Skałę, Suche Wierchy 

 i Krzyżne. 



284. Gnidosz okółkowy, P. yerticillata L., najniżój w Kościeliskiej do- 

 linie, najwyżój na Giewoncie. 



285. Pod Lineuszowską nazwą Rhiuanthus Crista galli razem 

 naznaczyłem zasiągi Szelążnika wipjcszego i mniejszego, Alectorolophus mi- 

 n o r W., A. m a i o r W. et Gr. Rosną one bardzo obficie na polach w zbożu koło 

 Zakopanego, dochodząc aż do Małej Łąki. W lecie zakopańskie gaździny znoszą 

 dla krów do podojn wielkie płachty szelążnika, wypielonego z owsa i z kartofli. 



286. Szelążnik alpejski, Rh. a 1 p i n U s B a u m g. w formie /i lanceolatus 

 Neilr (Reich, tom 20, tab. 119, fig. II) znajdowałem tylko na Suchych Wier- 

 chach. Knapp, na przestrzeni Tatr przezemnie objętój, wymienia tylko stanowisko 

 na Giewoncie. Ponieważ Suche Wierchy są pod samym Giewontem, może być, że 

 na tern samem stanowisku go zbierano. Jest to prawdopodobnie dolna granica za- 

 siągu całkowitego w Tatrach. 



288. Pszenice leś7iy, M e 1 a m p y r U m s i 1 v a t i c u m L. Do stanowisk v,j- 

 mienionych u Knappa, nie dopisuję licznych nowych, bo roślina ta bardzo często 

 trafia się w Tatrach, dochodząc około 100 m. wyżej niż na Babiej Górze. 



