- 224 - 



301. Siódmaczek, T r i e n t a 1 i s e u r o p e a L., na Babiej Grórze przeszło 

 300 m. wyżśj niż w Tatrach. 



Wr&osowate. 



302. Wrzos pospolity, C a 1 1 U n a v u 1 g a r i s Salisb., na Babiój Górze 

 tylko do 845 m. sięga, w Tatracli więcój niż drugie tyle. Jest, aż na szczycie Kopy 

 Magóry i na jednym z niższych wierzchołków Ornaku. Najobflciśj na Krokwi. 



303. Czernica, V a c c i n i U m M y r t i 11 u s L., na Babićj Grórze do 1600 

 m., w Tatrach przeszło 1800 m. 



304. Brusznica, V. V i t i s i d e a L., wychodzi na szczyt Babiśj Góry. 

 W Tatrach najczęściej rośnie razem z czernicą i łochynią, ale około 200 m. wyżój 

 od nich idzie, pojedyńczemi zdrobniałemi krzaczkami. 



805. Łoehyińa, V. U 1 i g i n O s U m L., pod Babią, Górą do 720 n., w Ta- 

 trach bliskich Zakopanego, mało co mniój jak 1800 m., w dalszych Tatrach jeszcze 

 wyżój. 



306. Gruszyczka rnniejsza, P i r o 1 a m i n 0 r L., na Babiej Górze przeszło 

 100 m. niżej, niż w Tatrach na Giewoncie, gdzie ma najAvyższe stanowisko. 



307. Gruszyczka jednostronna, P. s e c U n d a L., także na Giewoncie naj- 

 wyżój. 



308. Gruszyczka jcdnokioiatoioa, P. uniflora L., na Babiój Górze 1570 m., 

 w Tatrach około 200 m. niżój. 



309. Korzeniówka zwyczajna, Mon ot ropa HypopitysL., prócz stano- 

 wisk wymienionych u Knappa rośnie na Krokwi, najobficiśj. 



Baldaszkowe. 



311, Jarzmianha loi^ksza, A s t r a n t i a major L,, w Tatrach nieco wyżój, 

 niż na Babiej Górze. Najwyższe stanowisko na Skoruśniaku nad Małą. Łąką. 



312, Karelek, C a r U m C a r V i L., w Tatrach około 100 m, wyżój sięga, 

 niż na Babiój Górze, Naj^^^żej na Boczaniu przy ścieżce na Kopę Królową. 



313, Biedr żeniec pospolity, Pimpinella saxifraga L, Knapp pisze, że 

 rośnie do podstawy Tatr, a Zapałowicz na Babiój Górze spotykał tę roślinę do 

 975 m. Mam okazy, zebrane ze szczytu Krokwi, to jest z wzniesienia 1378 m., 

 tern tylko się różniące od okazów równinowych, że ząbki listków są więcój za- 

 ostrzone, podobne jak u odmiany alpejskUj, którą Reichenbach w tomie 21 na tablicy 

 28 przedstawia. 



314, Biedrzeniec wielki, P, magna L,, najwyżój spotkałem na szczycie 

 Sarni ój Skały. Reichenbach na tablicy 27, tomu 21 rysuje tę roślinę taką, jaka 

 u nas na równinach rośnie i jaką jeszcze w Szczawnicy widzieć można, W Zako- 

 panem już ma listki węższe, a na Sarniój Skale już tak zwężone, że gdyby kto nie 

 oglądał ich stopniowego przeistoczenia, mógłby śmiało formę z Sarniój Skały za 

 odmianę uważać. Liście górne są na wąskie klapki podzielone, jak je Reichenbach 

 u swojój odmiany d i s s e c t a rysuje na tablicy 27, Roślina ta na Babiój Górze, 

 około 150 m, wyżój była spotykaną. 



