~ 307 - 



Aster A m e 1 1 u s. L. Aster zaleśny. Zbierałem go na miejscowości przez 

 Rostafińskiego podanój, to jest w zaroślach pod laskiem Czechowskim, gdzie ro- 

 śnie najobficiej. Spotykałem również na wzgórkach wsi Rury, po dołach za Pir- 

 lejówką, lecz nielicznie. Dość pospolity po miedzach między wsią Horodyszcze 

 a górą Stawską, za Chełmem. Lipiec, Sierpień, 



I n u 1 a h i r t a L. Oman omszony. Znalazłem tylka na Wilczych Dołach 

 w zaroślach, na jednym wzgórku, w niewielkiój ilości. Lipiec. 



Rudbeckia laciniata. L. Rudbekia pospolita. Po kląbach ogrodu Sa- 

 skiego w Lublinie w kilku miejscach niezbyt licznie. Tu ją również i Rosta- 

 fiński podaje. Koło Sławinka w latach 1881 i 1882 nie obserwowałem. Wrze- 

 sień. 



Bidens cernua L. Dwuząh pospolity. Mokre łąki nad Bystrzycą, 

 dość licznie koło Bronowie, Kalinowszczyzny i koło Wrotkowa. Sierpień, 

 Wrzesień. 



Artemisia scoparia. W. K. Bielica miot lowata. Na wzgórkach, mie- 

 dzach koło Lublina nie rzadka. Zbierałem na Sławinku niedaleko źródeł, pod Ru- 

 rami, koło Wrotkowa, Bronowie. Sierpień. 



Anthemis tinctoria. L. Rumian farbiershi. Na wzgórkach pod wsią 

 Rury niedaleko lasu Konopnickiego pospolity. Na Czechówce i koło cegielni za 

 Konarami. Lipiec. 



S e n e c i o p a 1 u s t r i s. D. O. Starzec błotny. Na bagnistój łące nad By- 

 strzycą, niedaleko mostu na Przedmieściu Piaski jedyne miejsce gdzie go dotąd 

 koło Lublina znajdowałem. Rośnie dość skąpo. Czerwiec. Lipiec. 



Senecio erucifolius. L, Starzec szczupMistny. Obficie dość koło 

 Lublina jak i Rostafiński podaje. Zbierałem go na Wilczych Dołach i w lesie na 

 Kaleniu za Bronowicami, gdzie po wyrębach nad plantami kolei wraz z S. Jaco- 

 baea rośnie obficie. Wrzesień. 



Car lina acanthifolia. Ali. var: spatulata. Łapczyński. Kąsina akan- 

 iolistna, odmiana łopatkowata. 



Zamieszkując niezbyt daleko od stanowiska tej wspaniałej Kąsiny, i mając 

 dokładnie wskazaną miejscowość, wybrałem się na górę Stawską pod Chełm, aby 

 własną ręką zebrać ten gatunek, i okazy kwitnące zobaczyć. Droga z Chełma 

 prowadzi przez wieś Horodyszcze; doszedłszy końca długiej wsi, można zdaleka 

 zobaczyć bielejący wzgórek niewysoki, to góra Stawska, miejsce kryjące ten 

 rzadki gatunek, które bodajby jaknajdłużej być mogło celem pielgrzymki botani- 

 ków. Może niedługo i ten kawałek ziemi zostanie zorany, zbożem zasiany, a Car- 

 lina wytępiona. 



Wybrałem do tego dzień 25 Sierpnia. Droga z Chełma dość odległa, do 2 

 mil wynosząca, dzień był skwarny, a słońce piekło bez litości. To też ekskursyję 

 tę zaliczam do najwięcej męczących, jakie kiedykolwiek w mem życiu odbyłem. 

 Idąc już pod górę Stawską, napełniłem olbrzymią s\yą puszkę bardzo ciekawemi 

 roślinami, po większej części gatunkami, jakich sam dotąd nigdy jeszcze nie zbie- 

 rałem. Tyle byłem zajęty temi nowościami dla mnie, że i o cudnój Carlinie za- 

 pomniałem, a już i miejsca nawet dla niej w puszce zabrakło, kiedym się dostał na 



