- 350 - 



1. Jaszczurka zielona. Lacerta viridis Daud. 



Krążek nadocziiy oddzielony od brewki rzędem ziareczek drobnych. Tarcze 

 nozdrzopoliczkowe dwie, jedna wprost nad drugą. Na skroni tarczki niewielkie, 

 nad niemi dwie znacznie większe u brzegu tarczy ciemieniowycb. Kołnierzyk wy- 

 raźnie zębaty. Łuski na grzbiecie podłużne, wi'ęgowane, ogonowe wąskie kończate. 

 Tarczy brzucbowych rzędów 8, Dług. 300 mm. (240—460). 



Ubarwienie zwyczajne: z wierzchu zielony jednobarwny lub czarnemi 

 kropkami upstrzony, g brudniój zielona plamkami czarniawemi lub biało oczkowa- 

 temi upstrzona. Spód ciała blado zielony, żółtawy lub białawy, nieplamisty. 



Młody: z wierzchu szarawo-zielony lub żółtaAVO- oliwkowy, z plamami ciemne- 

 mi, mniej lub więcój wyraźnemi i dwiema wzdłuż grzbietu smugami blademi lub 

 białawemi; boki czyściój zielone, spód białawy. 



Bardzo młody: brudno płowy w odcieniu mniej lub więcój żółtawym lub oliw- 

 kowym, spód blady. 



(3dmia,ny ubarwienia ważniejsze: 



a) Wierzch ciała czysto-zielony, jednobarwny (stare). 



b) Wierzch zielony z rozrzuconemi gęściej lub ]'zad;!iej łuskami czarnemi. 

 L. ekgans Andrz. 



c) Wierzch żółtawo zielony, plamkami czarniav/emi gęsto upstrzony. 



d) Wierzch czarniawy lub prawie czarny, jednobarwny, lub jaśniejszemi 

 żółtawemi kropkami upstrzony. 



e) Wzdłuż ciała linije dwie lub cztery białawe, niekiedy czarno obrzeżone, 

 bokowe częstokroć przerywane na rzęd plam białych, oczkowatych. 



f ) Wierzch ciemno-oliwkowy lub bronzowo-bruuatny, wzdłuż ciała smug 

 białawych trzy łnb pięć, na bokach ciała i na udach kropki białe. L. strigata Eichn. 

 Z. sp. 



Podgardle, boki głowy z częścią szyi, bywa często, zwłaszcza u samców, na- 

 biegłe barwą czystą, jasno-niebieską. 



Jaszczurka zielona z krajowych gatunków największa, odznacza się jeszcze 

 na rzut oka ogonem cienkim, dłuższym niż u innych i dłuższemi nogami. Nogi 

 przednie wyciągnięte naprzód sięgają do nozdrzy, tylne dostają do pach przednich, 

 lub blisko. Ogon jest dwa razy dłuższy niż ciało, niekiedy nawet dłuższy, od na- 

 sady prędko szczupleje i już od połowy długości jest bardzo cienki. Młodych 

 głowa jest stosunkowo krótsza, co wpływa i na kształt pokrywających ją tarczy; 

 z wiekiem w miarę wydłużania się głowy, tarcze robią się także bardziej"podłLigo- 

 wate, mianowicie czołowa u starych jest znacznie dłuższa niż szeroka. Z wiekiem 

 również wytwarza się na zetknięciu tarczy nadocznych z tarczkami rzęsowómi 

 oddzielający je rzęd drobnych ziarenek. Przy brzegu zewnętrznym tarczy poty- 

 licznych, po obu bokach głowy leżą dvde tarcze podłużne, nadskroniowe, odznacza- 

 jące się wielkością od leżących niżój tarczek skroniowych. Za otworem nozdrzo- 

 wym są dwie tarczki nozdrzo-policzkowe, prawie równój wielkości i wprost jedna 

 nad drugą umieszczone, za niemi tarcza policzkowa, nad wargową drugą stojąca, 

 dorównywa wysokością obu nozdrzopoliczkowym, oddzielając zupełnie górną od 

 okopoliczkowej. Okopoliczkowa jest większa od wszystkich trzech razem wziętych 



