— 362 



Wielkość zwykła dorosłych do 150 mm., z tego kadłub + 70, ogon 80 mm. 

 ■ Barwa ogólna i upstrzenie są w tym gatunku dość stałe, a przynajmniój nie 

 bywa tu takiój rozmaitości w modyfikacyjach. rysunku, jaką. przedstawiają inne 

 Jaszczurki. Podane przeto wyżśj określenie ubarwienia najzwyklejszego i od- 

 mian wystarcza i nie potrzebuje obszerniejszego objaśnienia. 



Jestto gatunek wschodni, właściwą, jego ojczyzną są stepy otaczające morze 

 Kaspijskie i Araiskie, rozpościera się wszakże ku zachodowi , przekraczając 

 Dniepr, aż do Bohu i Dniestru. Ezeki te stanowią zachodnią granicę osiedlenia 

 tego gatunku, poza którą w dalszej Europie nie był dostrzegany. U nas Ja- 

 szczurka stepowa znaną jest z południowej części Podola, gdzie według świadec- 

 twa Kesslera, ś. p. Czekanowski podówczas jeszcze student Uniw. Kijów, znajdo- 

 wał ją obficie w okolicy Sawrania po nad brzegami Bohu. Andrzejowski spoty- 

 kał ją i w innych częściach Podola w miejscach suchych, porosłych rzadką 

 roślinnością stepową, ostromleczem lub bylicą, na gruncie piaskowatym lub glin- 

 kowym. 



Przy cięższój budowie Jaszczurka stepowa nie dorównywa w szybkości i zwin- 

 ności biegu naszój Jaszczurce i schwytać ją rękami łatwo. Nory w ziemi robi 

 nie głębokie i nie oddala się od nich zbytecznie. Żyje różnemi owadami, głównie 

 chrząszczowatemi i prostoskrzydłemi, atoli i roślinne substancyje w żołądku jój 

 znajdował Kessler. Jaja nieliczne, od 3 do 5, składa późno, około pocżątku Lip- 

 ca. Żywój nie miałem sposobności mieć w ręku. Okazy Gab. Zooł. Warsz. kra- 

 jowe pochodzą z Ukrainy przywiezione p. prof. A Wagę, Z Syberyi wschodniój 

 przysłane p. D-ra Dybowskiego. 



Nazwy polskiój książkowój gatunek ten dotąd nie miał, na Podolu zowią go 

 poprostu Jaszczurką. Naukowe nazwy Pallasowskie Lacerta argr^ta i Lac. va- 

 riabilis ma,ją powagę pierwszeństwa, ale trafnemi wcale nie są; Jaszczurka ta bo- 

 wiem ani szczupłą i subtelną w kształtach, ani też bardzo zmienną w ubarwieniu 

 nie jest. Nazwa Andrzej owskiego Lac&rta deserłt późniejsza, ale właściwsza, 

 powinnaby więc przynajmniej w polskiój nomenklaturze być utrzymaną jako 

 Jaszczurka stepoiva. — Że jednak wskutek ściślejszego określenia rodza- 

 jów gatunek ten z rodzaju Lacerta przeniesiono obecnie do rodz. Po dar cis 

 Wagi. (E r e m i a s Dumerila i Bibr.) należałoby może i do polskiej nomenklatu- 

 ry wprowadzić nazwę rodzajową odpowiednią naukowśj. 



Zwolennikom tój metody przedstawiam tu pod ocenę kompetentnych trzy na- 

 zwy do wyboru i dla jednój z nich uznania. 



1- mo. Jaszczka stepowa, modyfikacyja nazwy Jaszczurka, wskazująca po- 

 winowactwo. 



2- do. Stepniarka drobnołuska, nazwa wyrażająca wyłączną tój Jaszczurki 

 właściwość zamieszkania na stepach. 



3- tio. Sawrania perelkowana łub krótkoogonowa, wskazówka miejscowości 

 kraju, gdzie najobficiej bywała znajdowaną;— sama przytem nazwa Sawrań, bardzo 



