377 - 



Odm. b. Plamki łączą, się poprzecznie w prążki zwykle ukośne. 



Odm. c. wzdłuż grzbietu rysunek siatkowaty, z plamek drobnych pozłączanych, 

 na podobieństwo drabinki szczebelkowanej. 



Odm. d. Barwa wierzchu popielato-szara, rysunek jak u powyższych, różny. 



Odm. e. Barwa ciemno-oiiwkowa lub rogowo-brunatna, wierzch głowy czar- 

 niawy, plamy i rysunek bardzo porozrywane albo mało wy- 

 raźne. 



Odm. /. Barwa wierzchu ciała miedziasto-czerwona, prawie jednostajna. 

 (Gol. cupreus Pall.). 



Młody: Plamy wszystkie i rysunek bardzo wyraźne, prawie czarne. Kresa 

 przez oko dłuższa, od końca nosa aź na boki szyi bez przerw zabiegająca; plamek 

 wzdłuż ciała, rzędów cztery. Spód ciała ceglasto czerwony. 



Miedzianka z pomiędzy naszych wężów najmniejsza, wyróżnia się jeszcze 

 barwą płową, zwykle jaśniejszą lub rudawą, łuską gładką i połyskującą, rombową, 

 okiem małem, ogonem krótkim i cienkim. W pokryciu głowy oprócz wskazanego 

 wyżej wklinienia t. dziobkowej zwężającego w przodzie tarcze międzynozdrzowe 

 zw]-aca jeszcze uwagę małość tarczy brwiowych, oraz wązkośó tarczek pokrywa- 

 jących boki pyszczka. Nozdrzowa jest podłużnie prostokątna, dwa razy dłuższa 

 niż szeroka, leży nad pierwszą wargową, z powodu wązkości tarczy przecięcia 

 przez nozdrze, zwykle nie widać. Policzkowa podobnie podłużna lecz znacznie 

 krótsza i niższa od nozdrzowej, leży nad drugą wargową. Przedoczna niewielka, 

 ukośna, u dołu i u góry zwężona, wierzchołkiem nie wyziera na szczyt nosa. Tar- 

 cze skroniowe normalnie dwie, zdarzają się niekiedy złączone w jednę, lub podzie- 

 lone nie prawidłowo. Z siedmiu tarczy wargowych górnych trzecia i czwarta doty- 

 kają oka, z dziewięciu wargowych dolnych przodowe pięć graniczą z ta,rczami 

 podszczękowemi, których dwie tylne są zwykle od przednich krótsze, równolegle 

 obok siebie leżące. Łuski ułożone w 19 rzędów podłużnych są rombowe, na bokach 

 ciała nieco szersze niż na grzbiecie. Listw podbrzusznych bywa od 162 do 189, 

 listewek podogonowych par od 47 do 62; zmienność w tak szerokich granica-ch za- 

 leży głównie od różnego u obu płci stosunku długości ogona: u samca zajmuje on 

 blisko Ys, u samicy mniej niż '/e długości całkowitej, samiec zatem miewa mniej 

 listw podbrzusznych a więcój podogonowych, zwykle około 165 i 58. (60). Samica 

 więcśj podbrzusznych a mniej podogonowych, pierwszych około 185, drugich 

 około 48 (50), Samica zwykle większa, wielkość średnia u nas bywa: samiec 

 570 mm. = 460 + 110 (105). samica 660 mm. = 560 -j- 100 (95). 



Baiwa wierzchu ciała zwykle jasna, czerwonawo lub żółtawo szara, niekiedy 

 niiedziasto czerwona, rzadziej spotykają się okazy ciemniejsze w odcieniu brunat- 

 nym lub oliwkowym. Na ciele pstrocizna zwykle dość drobna, sprawiona przez 

 plamki ciemne i kropki na łuskach; głowa zazwyczaj ciemniejsza, na potylicy ma 

 plamę czarniawą, od tyłu wykrojoną, lub przedstawiającą mniej więcśj kształt 

 podkowy zwróconój odnogami na tył; przez oko ciągnie się kresa czarniawa, zbie- 

 gająca ku kątowi ust, a często i dalśj aż na boki szyi; na grzbiecie, niejako w prze- 

 dłużeniu odnóg podkowy karkowój dwa rzędy równoległe plamek ciemnych, roz- 

 maicie z sobą łączących się, na każdym zaś boku ciała, w przedłużeniu ki'esy skro- 

 niowój rzęd plamek drobniejszych, częstokroć zanikłych. Spód ciała u młodych 



