— 380 ~ 



Jest to rodzaj mało naturalny, a przynajmniej nieokazujący wyraźnej odrę- 

 bności; określają, go cechy będące wyjątkami od cech rodzajów, pomiędzy któremi 

 środkuje, to też dwa gatunki na zasadzie pewnój zgodności cech, tu zaliczane 

 mniejsze przedstawiają podobieństAvo do siebie niż do gatunków z innych rodza- 

 jów. I tak Callopellii ąuadrilineatus Pall. (Ablabes (ptadrilineatns Dum et Bibr. Coro- 

 fiella ąaadrilimata Jan.) Z fizyognomii przypomina Koronelle i wzrost niewielki, 

 ciało obłe, głowa w pyszczku niska i szczupła, ogon krótki, wreszcie łuski wszyst- 

 kie zupełnie gładkie; nie zaliczają go wszakże do rodzaju Coronella dla odmien- 

 nego kształtu tarczy nosowój i dla drobności łuski. Drugi rodzaju tego gatunek 

 Callopeltis Ae&culapn zbliża się do rodzaju Elaphis, okazałym wzrostem, łuskami 

 i pokryciem wierzchu głowy, różni się tylko mniej wyraźnemi kantami nosa, lek- 

 kiem wykrojeniem tarczy brwiowych i zwykle jedną tylko tarczą przedoczną. Ten 

 jeden tylko gatunek wchodzi do naszej fauny. 



Callopeltis AescuUpii Aldrov. Elaphis Aesculapii Dum. Bibr. 



Coluber Aesculapii Boie. Coluber ScopuU Merr. 

 CoŁ flaoesccns Gm. Lin. Col. fugax Eichw. 



Wąż Eskulapa. 



Tarcza czołowa szeroka. Nozdrzowa pośrodku mocno zwężona. Łuski na 

 przedniej części ciała wszystkie gładkie, na tylnój niektóre przynajmniej wręgą 

 nieznaczną opatrzone, ułożone w rzędów 21 — 23. Długość całk. 1250—1500 mm. 



Ubarwienie zwyczajne: z wierzchu brunatny, z odcieniem często oliwkowym 

 lub czarniawym, po za kątem, ust na bokach szyi plama jaśniejsza żółtawa, mniej 

 lub więcśj wyraźna, brzuch żółty. Na bokach ciała zwłaszcza około połowy dłu- 

 gości na brzegach łusk kreski białe, mniej więcej obfite. 



Odmiany: a) Przednia część ciała jaśniejsza, płowo brunatna lub brudno- 

 żółta, część tylna ciemniej brunatna; brzuch żółty. 



b) Wierzch ciemuo-oliwkowy wzdłuż grzbietu smugi trzy jaśniej- 

 sze żółtawe; spód żółty. 



c) Wierzch brunatno-oliwkowy, na bokach ciała łuski, zwłaszcza 

 bliższe brzucha bardzo widocznie biało brzeżkowane, tworzą 

 rzędy kresek podłużnych lub nawet łączą się w linie prawie cią- 

 głe. Spód białawo-żółty, niekiedy szary. 



Młody: Wierzch ciemno-szary w plamy ciemniejsze, na tylnej części ciała, 

 zlewające się częstokroć w cztery smugi podłużne. Plamka czarna pod okiem, ta- 

 każ większa za okiem na skroni. Spód ciała ołowiasto-szary. 



Ciało w przedniśj części szczuplejsze, z boków nieco ściśnione, brzuch pła- 

 skawy z obu stron na boki pod kątem, załamany. G-łowa wyraźnie od szyi odsą- 

 dzona blisko dwa razy dłuższa niż szeroka, tępo zaokrąglona. Oczy spore, z góry 

 w części widzialne. Ogon wynosi zaledwie '/g długości całkowitój. 



Tarcza czołowa duża, w ogólności szeroka, znacznie szersza od brwiowych, 

 V/ przodzie skutkiem szerokości dotyka częstokroć kątami bocznemi z każdśj 

 strony wierzchołka tarczy przedocznój. Tarczy brwiowych brzeg zewnętrzny pra- 

 wie prosty, lub bardzo słabo wykrojony. Tarcze przedczołowe i międzynozdrzowe 

 duże, prawie czworokątne. T. aozdrzowa mocno przewężona. Policzkowa prawie 



