" 388 - 



barwnych i jaskrawo upstrzonych postaci Europy zachodniej, oznaczano go najczę- 

 ściój nazwą Pallasowską Zam. trahalis z następnem określeniem: .,Z wierzchu cie- 

 mno-szary, wpodłuż przez środki łusk blado linijowany. Spód żółtawy. Dług. całk. 

 2,000 - 2,400 m." 



Schreiber pierwszy zwrócił uwagę na stopniowe modyfikacyje barwy i wzro- 

 stu, cechujące niejako ten gatunek, odmiana ta wschodnia w szeregu rzeczonych 

 modyfikacyi stanowi wyraz krańcowy, chociaż już w Węgrzech środkowych gdzie 

 okolice stepowe mają wielkie podobieństwo do stepów wschodnich, Wąż ten zda- 

 rza się niekiedy ze wszystkiemi cechami Zam. trabalis, niedorastając wszakże ta- 

 kiój wielkości jak na Podolu i Ukrainie, co już Eichwaldowi było wiadomem. 

 Sądzę że pogląd Schreibera trafi do przekonania tych, którzy gatunek ten mieli 

 sposobność widzieć nietylko w postaciach skrajnych, ale i w formach przecho- 

 dowych. 



Połoz, zwłaszcza na wschodzie Europy jest największym z pomiędzy wężów 

 europejskich, na zachodzie przerasta go znacznie Ełaphis ceryone. Chociaż po- 

 dania niektóre mogą grzeszyć przesadą, wątpliwości jednak nie ulega, że 

 samiec dorasta do 1,800 m., samica do 2,000. Ogon takich ma około 540 mm. 



Połoz karmi się różnemi zwierzętami kręgowemi; jaszczurkami, nawet tak 

 dużemi jak Pseudopus, myszami ziemnemi, ślepcami, susłami; zdaje się że i ptaki 

 gnieżdżące się na ziemi, jak skowronki, przepiórki, kuropatwy, nie uchodzą jego 

 żarłoczności. 



Rodzaj 5. Tropidonotus Kuhl. 



Tarcza czołowa u jednych w przodzie znacznie szersza, u innych pra- 

 wie równowązka. 

 Tarcza skroniowa 1 wielka. 



Łuski podłużne na końcach mniej lub więcej wyszczerbione, mocno 

 wręgowane, ułożone w rzędów 19. 



Sąto Węże wielkości średniój; ciało ich w grzbiecie nieco daszkowate o brzu- 

 chu zaokrąglonym bez kantów bokcwych. Głowa należycie od szyi odznaczona, 

 boki jój zbiegają ku dołowi pochyło, kantów nosowych niema. Oko duże, o źreni- 

 nif.y okrągłej, patrzącemu z wierzchu dobrze widzialne. Ogon dość krótki, cien- 

 ko zakończony, zwykle nieco krótszy od '/s długości całkowitśj. 



Tarcza czołowa wielkości średniej, u jednego gatunku jest w przodzie wi- 

 docznie szersza niż w tyle, u drugiego prawie tak wąska w przodzie jak 

 w tyle. 



Brwiowe są podługowate, z wiekiem w tyle więcśj rozszerzone, o brzegu ze- 

 wnętrznym lekko wykrojonym i nie wystającym ponad okiem. Tarcze między- 

 nozdrzowe są w przodzie w różnój mierze, ale wyraźnie zeszczuplone, przedczo- 

 łowe od nich znacznie szersze. Nozdrzowa podługowata, prawie równo-szeroka, 

 szwem nozdrzowym mniój lub więcej wyraźnie przecięta. Przedoczna albo jedna 



