397 - 



błotach, równie jak wśród skał (Dauryja). Odmianę szarą, Berus, znajdowałem 

 najczęściój na miejscacłi sucliszycli, słonecznyełi. Na wyrębaeli sosnowych. 



Odmiana czarna Prester jest wszędzie rzadką, są jednakże pewne okolice 

 lub pewne miejscowości, gdzie częściśj się zdarza jak np. w lasach sosnowych 

 wzgórzystych. We wnętrzu samic wielokrotnie stwierdzono, że młode jednego 

 pomiotu, mogą być barw rozmaitych, nie można przeto różnic barwy poczytywać 

 za rasy dziedziczne. Ciekawą jest ta analogij a odmian żmii naszej, z podobnemi 

 odmianami barwy Sowy, Puszczyka, Strix Aluco. 



Gatunek ten żmii obszernie jest rozmieszczony w Europie środkowo wscho- 

 dniój, a ze znacznemi przerwami pokazuje się w Syberyi wschodniśj, w okolicy 

 Bajkalskiej i w Dauryi. 



U nas jest na przestrzeni całego kraju, aż do krańców północnych, należy 

 przytem do gatunków bardzo pospolitych. Ludowi wszędzie jest znana, częściśj 

 pod nazwą Gadziny aniżeli Żmii. Żmija karmi się wyłącznie drobnemi zwierząt- 

 kami myszowatemi, przeważnie z rodzaju Nornic, Hypudaeus, zaliczaćby ją można 

 z tego względu do istot pożytecznych, gdyby szali szkody nie przeważały, jakie 

 wyrządza niebezpiecznem ranieniem zwierząt domowych i ludzi. 



Obserwacyje obyczajowe, mianowicie zaś wiadomości zebrane o tem w jaki 

 sposób Żmija zadaje ranę, muszą jeszcze oczekiwać pewnych dopełnień i stać 

 się przedmiotem osobnego opracowania. Obecnie poprzestać muszę na treści 

 opisowćj. 



50 



