- 434 - 



Zwierzę nie może się wciągać do skorupki do tego stopnia, że pomimo skur- 

 czenia się zwierzęcia, głowa i noga pozostają na zewnątrz skorupki. 



Język stosunkowo duży, pokryty ząbkami licznemi, jednorodnemi. podo- 

 bnemi do kolców lub szponów. 



Skorupka w stosunku do rozmiarów zwierzęcia mała, składająca się 

 z niewielkiój liczby skrętów, raptownie zwiększających się i poziomo zbiegających 

 tak, że ostatni skręt jest bardzo wielki 2/3 — (niekiedy tylko 'A) średnicy wię- 

 kszej skorupki wyrównywający. — Skorupka płaska, przedziurawiona, szaro- 

 żółtawa, żółtawo-brunatna lub żółtawo-zielonawa, mniej przezroczysta niż u Vi- 

 trina, niedaleko od końca tylnego osadzona i na prawą stronę zwierzęcia prze- 

 chylona. — Otwór skorupy wielki, mniój więcój owalny, ukośny, brzeg otworu (ko- 

 łouście) ostry, cienki. 



Kanał pokarmowy zaczyna się jamą gębową bardzo obszerną, 

 walcowatą, nieco spłaszczoną, która na zewnątrz jest pokryta powłoczką włókni- 

 stą, na wewnątrz zaś błoną mięsistą z podłużnemi fałdami. Na dnie jamy ustnój 

 znajduje się język stożkowatego kształtu znacznych rozmiarów, złożony z mię- 

 śnia pokrytego blaszką włóknistą, opatrzoną wielką ilością ząbków silnych, po- 

 dobnych do kolców zaostrzonych, które są ułożone w szeregi poprzeczne, łukowa- 

 te, zbiegające się ku środkowi pod kątem ostrym. Każdy ząbek jest nieforemnie 

 dwudzielny. — Przełyk bardzo krótki, na granicy pomiędzy nim i jamą gębo- 

 wą otwierają się przewody gruczołów ślinowych, silnie rozwiniętych, 

 płaskich, listkowatych, stykających się wewnętrznemi brzegami. — Żołądek 

 duży. gruszkowaty, na wewuętrznój powierzchni pokryty brodawkami. Za żołąd- 

 kiem, do początku kiszki cienkiój otwierają się przewody żółciowe. Wątroba 

 składa się z 2ch połówek symetrycznych, podzielonych każda ua 5 lub 6 płatów 

 drobniejszych, z każdej połówki wątroby wychodzi oddzielny przewód żółcio- 

 wy. Kiszka cienka krótka, pozagiuana. raptownie się zwęża i tworzy k. gru- 

 bą, która się kończy odbytem położonym w bliskości otworu oddechowego, 

 z prawój strony zwierzęcia. 



Organa rozrodcze Daudebardii składają się z gruczołu d w u- 

 płciowego, podzielonego na dwie części, trójkątnego kształtu, od który{;h od- 

 chodzi przewód cieniutki łączący gruczoł dwupłciowy z g r. białkowym trój- 

 kątnego kształtu dość obszernym. Macica podłużna, mało pomarszczona, p 0- 

 c h w a krótka, zbiornik nasienny gruszkowatego kształtu, prawie siedzący, 

 bez szypułki, otwiera się do pochwy przy wejściu do macicy. — P r z e w ó d 

 nasienny dość krótki, prącie krótkie, walcowate, małe. -— (Budowa ana- 

 tomiczna według „Monographie des Daudebardia" P. Fischer, Journal de Conchy- 

 liologie, T. V, 1856). 



Daudebardia zamieszkuje miejsca wilgotne okolic górzystych, trzyma się pod 

 kamieniami lub opadłemi liśćmi; pojawia się od pierwszyeli dni wiosny, aż do po- 

 łowy lata, później chowa się w ziemi. Karmi się małemi E[elix'ami. Vitriu'a)ui, j 

 Clausilia'mi, którym wyjada wnętrzności i nogę. Poznane dotąd gatunki zamie- | 

 szkują środkową i południowo-wschodnią Europę; na zachodzie zaś i południo-za- j 



