~ 437 



Ząbki drobne, delikatne, trojakiego rodzaju: ząbki linii środkowój 

 (fig. 10 s.) symetryczne, trójdzielne, o działce środkowej dłuższój znacznie, grii- 

 szkowatej i dwóch bocznych małych, ostro zakończonych. Ząbki pól bocz- 

 nych (fig. 10 b.) trójdzielne, niesymetryczne, o działce środkowój najdłuższej, 

 lancetowatej, nieco ku środkowi języka zwróconój, i dwóch bocznych, nierównych, 

 wewnętrznśj wyżój położonej, mniój wyraźnej, zewnętrznej niżśj po- 

 łożonej, wyraźniejszśj. Ząbki pól b rzeźnych (fig. 10 br.), pojedyncze, 

 nożowate, łukowato zgięte, o końcach ku środkowi języka zwróconych. Ogólnie 

 ząbki w jednym szeregu najdłuższym dają się wyrazić w następujący sposób: 

 19+13 + 1 + 13 + 19. Skorupka bez pępka, delikatna, cieniutka, przejrzysta, 

 błyszcząca, zaokrąglona i spłaszczona, o skrętach nielicznych 2—3, zraau stopnio- 

 wo zwiększających się, o ostatnim zaś skręcie raptownie wzrastającym 

 i bardzo rozszerzonym. Otwór skorupy duży, szeroki, okrągławy, lub półksięży- 

 cowaty, brzeg otworu pojedyńczy, niekiedy błoniasty. Kolor skorupki zielo- 

 nawy, żółtawo-brunatny lub żółtawy. 



Kanał pokarmowy Yitrina stosunkowo dość długi, posiada ja- 

 mę gębową obszerną, przełyk dość wyraźny, na powierzchni zewnętrz- 

 nej którego leżą gruczoły ślinowe podługowato gruszkowatśj formy, 

 przewody ich otwierają się do jamy gębowój. Żołądek dość długi, łukowato 

 zgięty, kiszka długa z paru zagięciami. Wątroba silnie rozwinięta. Orga- 

 na rozrodcze składają się z gruczołu dwupłciowego formy za- 

 okrąglonśj, przewodu wyprowadzającego zgrubiałego w pierwszśj połowie 

 swój długości. Gruczoł białkowy mały, macica obszerna, przechodzi 

 w długą pochwę, do początku którój otwiera się zbiornik nasienny 

 mały opatrzony długą szypułką. Przewód nasienny bardzo długi, otwiera się 

 do wierzchołka prącia walcowatego. 



Zwierzę zamieszkuje miejscowości wilgotne, górzyste, żyje tylko rok jeden. 

 Składa jajka na wiosnę w wilgotną ziemię, z których wylęgają się młode, szybko 

 bardzo rosnące, szczegółniój podczas ciepłój pory roku, tak że w jesieni już są 

 zwierzęta dorosłe. Przez jesień i zimę Yitrina żyje, za nadejściem wiosny składa 

 jajka i umiera. Zwierzętom tym nieszkodzi zimno i wilgoć, zabija je ciepło 

 i susza. Niektóre gatunki są drapieżne, pożerają inne mięczaki a niekiedy wła- 

 sne gatunki. 



V i t r i n a e przebywają na ziemi pod liśćmi, kamieniami, kawałkami drze- 

 wa, kawałkami kory i rozwijają największą ruchliwość w chłodnej i wilgotnej po- 

 rze roku. 



Rodzaj V it r i n a jest rozpowszechniony po całój ziemi, tak że jedne ga- 

 tunki, znajdują się na dalekiśj północy, inne na wysokich górach, a inne jeszcze 

 w krajach umiarkowanych lub gorących. 



Dotąd vf kraju znalazłem jeden tylko gatunek Yitrina pellucida Miiller. 



Yitrina pellucida Muller. Prse£rotka s&Mista. (Tab, XI, fig. 5, 6, 7 i 8). 



Hełix pellucida Miiller. Verm. hist. II, p. 75, 1774. 



Yitrina pellucida Drap. Tableau des mollus de France, p. 98, 1801. 



Pam. fiz. 55 



