492 - 



Skrzypek towarzyszący dziewczętom idzie ua przedzie, a one postępując 

 zwolna za nini; śpiewają: 



Pa siered mostii kalina, 



Razbili dzieukie dwaraniiia (dworzauiiia) 



Da paszou dwaranin płaczuczy, 



Da za im dzieukie skaoziicz}'. 



— Wiernisie dwaraninku, wieriiisic. 

 jSTa tabie kubek wady umyj sio, 



Na tabie chustku uwati-y sic (obetrzyj się). 



— Da nie żal że minia i kuliaciika. 

 Da nie żal że minie i chustaczki, 

 Ilorszeho minio ustydu zadali, 



Szto minie dzieukie 

 Da z konika zsadzili, 

 Df, do sotnika zawieli, 

 Da postawili i u radu, 

 Da prapili na miedu. 



Pieśń powyższą z którą rozpoczynają swój pocliód, kilkakrotnie powtarzać 

 zwykły, a stanąwszy przed cliatą wykrzykują: „Niecli będzie pochwalony Jezus 

 Clirystus" i zapytują ,,pana hospodara," czy pozwoli swój dom rozweselić, na eo 

 otrzymują odpowiedź: ..Wiesielecie." Przed chatą wdowy zapytują: czy pozwo- 

 lisz biedna wdowo swoje życie rozweselić? Przed mieszkaniem żyda mówią: do- 

 bry wieczór i zapytują: czy pozwolicie kupcy dom swój rozweselić? 



Oddzielne są pieśni do gospodarza, gospodyni, dziewek, młodzieńców, wdów 

 i sierot. 



Najprzód śpiewają do gospodarza: 



I. 



Tszli dzieukie kuczkoju, 



Zustrili (spostrzegjyj Jurja u ulicy, 



— Swiatoje Jurjo dzież ty bywau? 



— Pa mieżam chadziu, żyto radziu. 

 Ożyje żyto dobraje, 



Sudzi Bożo jemu lepszajc, 



Pańskoje (lub haspadarskoje)żyto dobraje, 



Sudzi Boże synkam lipszaje 



(także: bratkam, siestram). 

 Pa kraj ziemli karczyste. 

 Pa sieredzinie ściebliste, 

 Pad wierch kałosia kałasistojo 

 U w adnu koseuku spięło sic, 

 U w adnu storeńku zleliło sie. 

 Z snapaczka żyta boczka, 

 Z kałasoczka żyta garczyk. 

 Daj że Boże abmalacić, 

 Srebro, złoto paliczyć, 

 Srebro, złoto, karalu, 

 A zdrowie liaspadaru. 



