Adczyni świekra waroto, 



— Nazawi minie wojczcukoin, 

 Nazawł minie rodnieńkim, 



Ja za tahoju wajuy nie puszczu, 

 Bystrujii wadu zapyniu. 



— O ja małada u i'eż pacieku, 

 Da cibie wojczeńkom nie nazawn, 

 Da cibic rodnieńkim nie nazawn. 



W dalszym ciągu tej pieśni mołodzica tak samo przybywa pod wrota matki 

 mężowskiej, z którą się w ten sam sposób rozmawia. Pieśń powyższa ma jednak 

 w niektórycli wioskach następującą odmianę: 



Maladaja małodaczka z Wilna iszla, 

 A za joju Jurja wajuje, 

 Da za joju Turek paluje, 

 Daj padbiehła padciekła, 

 Pad świekrawy warata. 



— A nazwisz ty minie wojczeńkam, 

 Nazwisz ty minie rodnieńkim: 



To ja Jurja zapyniu (zatrzymam). 



Da cibie maładuju u kleć (do komory) piiszozu. 



Dalej śpiewają w tej pieśni jak mołodzica przychodzi pod wrota swojój 

 świekry (matki męża), swego dziewierza (brata męża), swojój załwicy (siostry 

 męża) i w końcu pod wrota swego mileńkiego (męża). Każdego iprosi tak samo 

 i każdy odpowiada jój w ten sam sposób co świekier czyli teść (ojciec męża). Jest 

 jeszcze inna pieśń dla mołodzic: 



Maladaja małodaezka, 



Wyjdzi do nas na ulaczku, 



Da wyniesi ruczniczok, 



I uzorysty pajasok, 



A nie pajasok to choć cbnstaczku, 



A nie chustaczku. 



To chleba łustaczku. 



— Oj dziewaczkie, siestrycy, 

 Da u minie u chaci try biedy: 

 Adna bieda harszczok bieżyć (kipi), 

 Druhaja bieda, świekier żuryć, 

 Treciaja bieda dzicia płaczeć, 



— Maladaja małodaczka, 

 Swiekratka pakłani sie, 

 Niechaj dzicia pakalysze, 

 Ha,rszczok salam padłouczy (okraś), 

 Sama na ulaczku (ulice) wybicży. 



PrześpiewaAvszy te i tym podobne pieśni, gdy muzyka umilknie, jedna 

 z dziewcząt wysunąwszy się naprzód winszuje: 



Daj Boże hetyj rok prawadżali. 

 Druhobo za rok doczekali, 



