528 - 



średnio je podściełającyck, albo też obnażenia icb muszą być gdzieś blisko na 

 stokach. 



Niektóre odłamy skał są przepełnione skamieniałościami, pomiędzy któremi 

 najczęściej napotykają, się Clionetes sarcinolata ScMotli. i Spirifer bardzo bliski 

 ze Sp. mediałis Hall. 



Oprócz tych, znalazłem tam następujące skamieniałości: 



Spirifer paradoxus S c h 1 o t h. 



Spirifer cultrijugatus F. Rom. 



Pterinea Pailletei V e r n. 



Strophomena subarachnoidea d'A r c h. et V e r n. 



Cyathocrinus pinnatus (Jol d f.. 



Tentaciiłites sp. 



Orthis sp. 



Trilobites. 



Mytilus sp. 



Przeglądając ten spis skamieniałości, widzimy, że większa część form, a mia- 

 nowicie Chon. sarcinulata, Sp. paradoxus, Strophomena Subarachnoidea, Cyatho- 

 crinus pinnatus, znajdują się w dolnych dewońskich osadach Niemiec i Belgii i na- 

 leżą do form charakterystycznych dla tego oddziału dewonu. ' 



Pterinea Pailletei Vern. jest formą bardzo bliską z Pterinea costata Goldf. 

 którą uważają za skamieniałość charakterystyczną dla dolnego dewonu Niemiec. 



Spirifer cultrijugatus jest znany z dolnego utworu dewońskiego Niemiec, 

 chociaż największego rozmiaru dosięga w najstarszych warstwach środkowego od- 

 działu tego utworu. 



Tutejszy Spirifer mediałis Hall. pod wieloma względami bardzo przypomina 

 Sp. subcuspidatus var. alata Kayser, znajdowanego w Eifelu w osadach należących 

 do piętra ze Sp. cultrijugatus. 



Jeśli jeszcze wziąć pod uwagę zupełny brak skamieniałości cechujących środ- 

 kowy oddział dewonu, to z wielkiem prawdopodobieństwem możemy przypuszczać, 

 że piaskowce te należą do dolnego dewonu. 



Zważywszy prócz tego, że Sp. cultrijugatus i Sp. mediałis Hall. znajdują 

 się przeważnie w środkowych osadach dewońskich, a wreszcie tę okoliczność, że 

 podług Zejsznera (*), około wsi Garbacza pod środkowemi osadami dewońskiemi 

 leżą piaskowce z Chonetes Hardrensis Phiłl., Chonetes Sarcinulata Schloth., ' 

 Tentaculites Scalaris Schloth., zdaje się, że możemy piaskowce tutejsze uważać 

 za utwór dolno-dewoński i przy tem za bezpośrednio podścielający osady środko- 

 wego oddziału tego układu. 



Tenże wiek, zdaniem mojem, należy przyznać wapieniowi, stanowiącemu po- 

 dług Puschaf*) spąg żelaziaka brunatnego w kopalni około wsi Dąbra, ponieważ wa- 



(*) Zeitschrift ćl. D. g. G. 18 69, s. 2 7 3. 



(^*) Pusch. Geognostisclie Beschreibung von Poleo I Theil, 1831. s. 93, 



