- 535 - 



Dziewięć blaszek środkowych jest zupełnie Avykończonych, 

 każda z nicli posiada formę elipsy znacznie wydłiiżonój i składa się ze szkli- 

 wa szaro-białawego, ułożonego falowato, dość prawidłowo, bez większych wysko- 

 ków lub wklęsłości, czyli bez większych zagięć. 



Trzecia, 4-ta i 5-ta blaszka środkowa największe, 8-ma jest łukowato zgię- 

 ta, 9-ta zaś przy obudwu końcach opatrzona małemi wysepkami szkliwa. 



Przestrzeń ograniczona przez szkliwo przedstaAvia się jako dość głęboki ro- 

 ■^ek. — Blaszki położone są dość Tslisko siebie, lecz w odstępach niejednakowych; 

 największy odstęp pomiędzy 5-tą i 6-tą. blaszką środkową. 



Korzeń składa się z kilku odnóg ułożonych w dwa szeregi, które od 

 przodu zęba są rozdzielone (1 , 2, 3), na tylnój zaś powierzchni (4 i 5 odnoga) złą- 

 czone w jednę całość. 



Oddzielne odnogi korzenia są poobłamywane, szczególniej na powierzchni 

 wewnętrznej. 



Powierzchnia przednia zęba mało wyraźna wskutek starcia ko- 

 rony, dlatego też pierwsze odnogi korzenia zaczynają się prawie od powierzchni 

 korony zęba. 



Tylna powierzchnia rozwinięta silnie i przedstawia się jako niefo- 

 remny czworokąt, długi na 110 mm., a szeroki na 70 mm. 



Powierzchnia zewnętrzna trójkątna, nieco wypukła, z wyraźne- 

 mi rowkami oddzielającemi blaszki. 



P o w. wewnętrzna płaska, prawie bez rowków, w kształcie trójkąta 

 różnobarwnego. — Wogóle w zębie tym daje się odróżnić 9 wyraźnych 

 części czyli blaszek i dwie dodatkowe, mniej wyraźne, wszystkie spojone za po- 

 mocą cementu. 



Ząb trzonowy górny lewy (4-ty), z ogólnej postaci podobny także 

 do trójkąta, o bokach wyróv»rnywających 190 mm.; przedstawia też same powierz- 

 chnie co i ząb strony prawej. Na koronie nieforemnie elipsoidalnej widzimy 10 

 blaszek całkowitych i połoAvę jedenastej.— Najbardziej starta jest połowa pierw- 

 szój blaszki, ostatnia znów składa się z 3-ch części. — Środkowych 9 blaszek cał- 

 kowitych, podłużnie eliptycznych. 



Blaszki otoczone szkliwem dobrze bardzo zachowanem, jasno-szarem i falo- 

 wato dość prawidłowo pozaginanem. Blaszki 3, 4 i 5 środkowe są największe, 

 8-ma łukowato zgięta, 9-ta opatrzona z wewnętrznego boku jedną wysepką ze 

 szkliwa, na zewnątrz dwiema. Ostatnia składa się z trzech części. — Powierzch- 

 nia przednia niewyraźna, tylna 4-ro-kątna, zewnętrzna w kształcie 

 trójkąta róźnobocznego, z wyraźnemi rowkami oddzielającemi blaszki. — We- 

 wnętrzna powierzchnia bez rowków, ma postać trójkąta równoramiennego. — 

 Korzeń dwudzielny, z przodu blaszki rozdzielone w dwa szeregi, na tylnej po- 

 wierzchni złączone razem. — Wyraźnych blaszek 9 i dwie dodatkowe są spojone 

 razem wspólnym cementem. 



