48 - 



która odjęta od 119. m 4 daje wyniesienie dla barometru w Płońsku l03. m 323 

 Nadając jednakową ważność obu sposobom, wypadnie średnio 103. 111 349 



od której odjąwszy wzniesienie pokoju z barometrem 3.'" 400 



pozostanie 99.™ 949 

 jako wzniesienie powierzchni ziemi w Płońsku nad poziom morza. 



Wartość ta jako zależna od średniej barometrycznej jest przybliżona i dal- 

 szemi latami obserwacyi poprawiona być winna. Gdy jednak można przypu- 

 ścić, że średnia roczna niewiele więcej nad + 0.2 do + 0.3 milim. zmienić się mo- 

 że, przeto błąd w oznaczeniu wzniesienia nie powinien być większy od + 3 m . 



Spostrzeżenia zapisywane są trzy razy dziennie: o godzinie 7 rano, 2 po 

 południu i 9 wieczór, wyjąwszy ozonu, którego natężenie tylko dwa razy dzien- 

 nie notowane bywa. 



I. Do mierzenia ciśnienia atmosferycznego służy barometr Fortina, ure- 

 gulowany przez Fuessa w Berlinie, sprawdzony z normalnym barometrem 

 Obserwatoryjum Warszawskiego, tudzież aneroid berliński, używany tylko 

 w razie zapisywania przez zastępcę. Odczytania aneroidu redukują się za po- 

 mocą wzoru z 200 przeszło porównań otrzymanego 



B = b — [l88. + 0°.02 (t — S) + 0. m 047 (b — 735)] 



gdzie b oznacza odczytanie aneroidu, i temperaturę barometru (termometru 

 na barometrze umieszczonego)'). 



Barometry pomieszczone są w pokoju zimą ogrzewanym, 3.4 metrów 

 nad ziemię wzniesionym. Średnia arytmetyczna z trzech spostrzeżeń sprowa- 

 dzonych do temperatury 0° zapisuje się jako średnia dzienna. 



II. Do mierzenia temperatury powietrza służą dwa sprawdzone termome- 

 try Celsyjusza, umieszczone od północy w skrzynce otwartej, zabezpieczonej bla- 



') Na kongresach meteorologicznych w Lipsku (1872) iw Wiedniu (1873) postanowiono, że 

 aneroidy nie powinny być używane na stacyjach, nieposiadających barometrów rtęciowych, gdzie 

 jednak te ostatnie znajdują się aneroidy są dopuszczalne jako narzędzia interpolacyjne. 



I rzeczywiście odczytywanie barometru Fortina wymaga ścisłości i wprawy — błędy w od- 

 czytywaniu przy niedostatecznej znajomości rzeczy do 0.2 milim. dochodzić mogą — dla tego za- 

 stępcy w tej czynności daleko mniejsze błędy popełniają używając większych aneroidów z wyra- 

 źnemi podziałami, byleby wzory ich redukcyi ściśle były wyprowadzone. W Nr. 2 Przyrody i Prze- 

 mysłu z r. 1880 pomieściłem bliższe szczegóły porównania dwu tych barometrów / wykazując, że ró- 

 żnice nie dochodzą do 0.1 milim. 



Zastosowanie zresztą dobrego aneroidu jako narzędzia rezerwowego, wprowadzonego u mnie z ko- 

 nieczności, praktykuje się w tym samym celu w nowozałożonym Instytucie wzorowym w Potsdarnie i 

 daje według opisu prof. Sporera zupełnie zadawalniającc rezultaty. (Publicationen des Astrophysi- 

 kalischen Observatoriums zu Potsdam I Band 4. Heft p. 216 — 1879). 



