— 90 — 



cżbna szeregiem szczytów, wychodzących przy Świni cy od głównego pasma. Poczy- 

 nając od Świnicy idą one w porządku następującym: Przełęcz Zawrat, Granaty, 

 Kozie Wirchy, Buczynowe, Krzyżne i Wołoszyn; pojedyncze części tego boczne- 

 go łańcucha, mocno się pomiędzy sobą wyróżniają i z tego powodu posiadają so- 

 bie właściwe nazwy. Turnie Wołoszyna z jednej strony, a strome spadki koń- 

 czyn Miedzianego: Świstówka i Opalony z drugiej strony zamykają ciasną dolinę, 

 przez którą toczą się wody Eoztoki na przestrzeni około 4 % kilometrów, dążąc 

 do połączenia się z Białką. Miejsce w którem, wpada Roztoka do Białki jest 

 wyniesione na poziom morza 1006 m ' kiedy poziom w Wielkim Stawie, z którego 

 wypływa Roztoka, znajduje się na wysokości 1676 1 "' a zatem na jeden kilometr 

 przypada spadku 150 m > czyli na l 1 " dłngości O, 111 15 spadku. Spadek ten jest ol- 

 brzymi, kiedy bowiem 15 centymetrów (0, m 15) na jeden kilometr uważa się za 

 spadek znaczny w rzekach spławnych, to w Roztoce wynosi on 150 m na kilometr, 

 czyli jest tysiąc razy większy. Wody Roztoki, można powiedzieć, nie tworzą 

 strumienia, ale szereg małych wodospadów. Po wyjściu Roztoki z Wielkiego 

 Stawu w odległości kilkuset metrów znajduje się dosyć znaczny wodospad nazwa- 

 ny „Siklawa" ze spadkiem, wynoszącym 64 m ' składający się z kilku mniejszych 

 po sobie idących. Woda w tym potoku, można powiedzieć, że się stacza z ka- 

 mienia na kamień. 



Część szersza doliny Roztoki, ciągnąca się na przestrzeni 3 kilometrów ma 

 kształt półksiężyca z uciętemi rożkami, zwróconego wklęsłością na północ, a wy- 

 pukłością na południe. Rysunek części wypukłej stanowią: Świstówka (1700'"), 

 Miedziane (2239 m ), część Liptowskich Murów, nosząca w tern miejscu nazwy: 

 Kosztury, nad Czarnym Stawem, Gładkie (2070 m ), Walentkowe (2158 m ) i Świni- 

 ca (2293 m ). Z północy dolina ta jest zamknięta pasmem, idącem od Świni cy 

 i noszącem w swych częściach pojedyńczych nazwy: Zawrat, Granaty, Kozie 

 Wirchy, Buczynowe i Krzyżne. 



Pięć Stawów leży w dolinie przy szczytach, zamykających dolinę od połu- 

 dnia, pasmo położone na północ posiada liczne odnogi, idące na południe i wytwa- 

 rza doliny, znacznie wyżej położone niż główna dolina, takich dolin znajduje się 

 cztery. Pierwsza z nich jest pomiędzy Krzyżnem a Koziemi Wirchami, oparta 

 o Buczynowe i zamknięta zwałem (moreną), której poziom jest znacznie wynie- 

 siony nad poziom Wielkiego Stawu, z tego powodu można ją nazwać doliną gór- 

 nego piętra; poczynając od zwału spada ona do Siklawy Roztoki. Obecność zwa- 

 łu świadczy, że dolina ta górnege piętra była kiedyś zajęta przez lodnik, który 

 ten zwał wytworzył, liczne rysy na skałach, stanowiących boki tej doliny są je- 

 dnym z dowodów, stwierdzających to domniemanie. 



Druga z kolei dolina oparta o Kozie Wirchy, a oddzielona od trzeciej odno- 

 gą Granatów ciągnie się do brzegów Wielkiego Stawu. Trzecia dolina, oparta 

 o Granaty, znana pod nazwą „Pustej," jest zamknięta tak samo jak pierwsza 

 zwałem; z tego nasypu spada szybko i tworzy dosyć płaską dolinę, przez którą 

 sączą się leniwo wody, tworząc nawet miejsca błotniste, nazywane przez górali 

 młakami. Przy tej dolinie przy ścianie szczytóAY południowych leży Czarny 

 Staw. Nakoniec czwarta dolina po za odnogą Granatów, nazwaną „Kopą," nosi 

 miano „pod Kołem," w tej dolinie napotykamy Staw „Zadni," lub „pod Kołem." 



