POSZUKIWANIA GEOLOGICZNE 



dokonane av ostatnich latach na Polesiu. 



przez W Olioł-ossze-wskieg-o, Inżyniera Górniczego. 



Miejscowość Polesiem zwana, zamknięta w trójkącie, którego krańcowe 

 punkta sięgają miast Mohylewa, Kijowa i Brześcia-Litewskiego, zupełnie prawie 

 nie była dotąd badana pod względem geologicznym. Jakkolwiek prace niektó- 

 rych uczonych przyrodników miały za przedmiot badanie ustroju geologicznego 

 pewnych oddzielnych okolic, wchodzących w zakres powyżej przez nas dla Pole- 

 sia zaznaczony, to jednak miejscoAvości te były badane o tyle tylko, o ile miały 

 związek z odległej szemi od Polesia stronami, które były w danym razie bezpo- 

 średnim celem poszukiwań. Prace przeto powyższe nie mogły być uważane za 

 dostateczne do wyprowadzenia z nich pewnych jakichś wniosków o geologicznym 

 ustroju całej obszernej krainy, o której mowa. ISIa wszystkich prawie mapach 

 geologicznych obszerna dolina Prypeci z jej dopływami figurowała i figuruje ja- 

 ko biała plama, niepokryta żadnemi kolorami, pokłady oznaczać mającemi, 

 a o geologicznym ustroju tej doliny powtarzano tylko jakieś niejasne, bodaj nie- 

 prawdopodobne, a nawet nieraz jedne z drugiemi sprzeczne zdania. 



Mówiąc o poszukiwaniach geologicznych, dokonanych w miejscowościach 

 do Polesia przyległych, zaznaczyć przedewszystkiem wypada, że poszukiwania 

 te, tak w dawnych jak i w nowszych czasach, w daleko większej ilości i dokła- 

 dniej dokonywane były w stronach południowych, niż w północnych Poleskiego 

 trójkąta; okoliczność która zresztą da się łatwo wytłomaczyć tern, że na połu- 

 dniu Polesia geolog spotyka znacznie większą rozmaitość, albowiem znaleść tu 

 można przedstawicieli prawie wszystkich formacyj i skał. wówczas gdy okolice 

 północne dają obraz niczem nieprzerwanej jednostajności. Polesie, kraj dziki, 

 a mało zamieszkały, oddawna ściągał na siebie uwagę ludzi uczonych i mężów 

 stanu, jak o tern świadczą wzmianki, znajdujące się w naszej literaturze. I tak, 

 niejaki dr Zwicker wydał już w roku 1560 w Gdańsku mapę Polesia (Tabula Pa- 

 ludum Polesiae). Pod rokiem 1598 spotykamy w „Volumina Legum" wzmianki 

 o oczyszczeniu i uspławnieniu rzeki Styru, prawego dopływa Prypeci. W ro- 

 ku 1653 Jerzy Ossoliński, Kanclerz Wielki Koronny, wnosi na sejmie korona- 

 cyjnym projekt połączenia drogą wodną, zapomocą rzek i kanałów, mórz Czarne- 

 go z Baltyckiem. Następnie znane sa prace, dokonane w nowszych stosunkowo 



8., 



