— 120 — 



Głębiśj leżą niebieskawo-szare, często białawe, a w niektórych razach na- 

 wet i czarne, twarde, mocno zbite gliny, niekiedy okazujące jakby ślady uwar- 

 stwowania, które to gliny, właściwie mówiąc, są właśnie nieprzepuszczającem 

 wodę łożyskiem błot, a znalazły się wszędzie, gdzie tylko ukończone było świ- 

 drowanie, to jest, gdzie tylko nie przeszkodziły prowadzeniu roboty głazy lub in- 

 ne nieprzychylne okoliczności. Grubość tych glin niezmiernie rozmaita; bywały 

 wypadki, że w glinach prześwidrowano przeszło 30 stóp przy warunkach nie- 

 zmiernie utrudniających robotę,— a jednak na inne skały nie natrafiono. Również 

 bardzo rozmaita grubość piasków, oddzielających te gliny od torfu. Gliny po- 

 wyższe szczególnie głęboko napotykać się dają w Południowem (Wołyńskiem) 

 Polesiu, gdzie bywały wypadki, że świdrowano do 60 stóp w piasku, a na gliny 

 jeszcze nie natrafiono. 



Porównywając ze sobą okazy pokładów, tworzące podstawę błot Polesia, 

 przychodzimy do wniosku, że pokłady te mają bardzo wiele wspólnego, różnicy 

 bowiem zabarwienia nie można uznawać za istotną. Aby mieć możność zrobie- 

 nia dokładniejszego porównania pomiędzy sobą warst powyższych, okazy niektó- 

 rych z nich były poddane rozbiorowi chemicznemu. Analiza dała następujące 

 wyniki: 



>•< 



NAZWA 

 MIEJSCOWOŚCI 



Gru- 



Głębo- 





SKAŁA ZAWIERA 



W SOBIE 





bość 

 pokła- 

 du 



kość 

 pokła- 

 du 



Krze- 

 mionki 



Glinki 



Tlenni- 

 ku żela- 

 za 



Węgla- 

 nu 

 wapnia 



Węgla- 

 nu 



magne- 

 zu 



Części 

 orga- 

 nicz- 

 nych 



Razem 



w stopach 



] 



Tonież 



4 



40 



59,82 



11,73 



10,72 



4,42 



1,93 



10,83 



99,45 



>) 



Simonicze 



22 



24 



50,42 



12,10 



9,08 



1,46 



0,31 



27,05 



100,48 



3 



Miełeszkowicze 



25 



48 



79,95 



8,01 



5,25 



1,59 



1,30 



4,31 



100,31 



4 



Sierkowo 



3 



25 



85,39 



7,12 



3,55 



0,62 



0,71 



2,20 



99,59 



r> 



Karasin 



23 



40 



28,15 



3,58 



4,59 



59,87 





3,66 



99,85 



o 



Hiczyce 



'A 



48 



64,37 



6,90 



3,21 



22,96 





2,16 



99,70 



7 



Budka 



l 



22 



73,12 



8,89 



5,72 



6,21 



1,83 



4,85 



100,62 



8 



Zahale 



15 



33 



59,96 



11,05 



13,62 



3,78 



0,80 



10,61 



99,82 



!) 



Zabołocie 





22 



87,42 



4,14 



4,90 



1,42 





2,50 



100,38 



Porównywając okazy z rezultatami analizy można dojść do przekonania, że 

 im więcej glina zawiera w sobie części organicznych, tern jest ciemniejszą, czar- 

 niejszą (okazy 1, 2 i 8), zaś im więcej ma w sobie węglanu wapnia, tern okaz jest 

 koloru jaśniejszego, białego prawie, jak okazy 5 i 6, które pochodzą z Zachodnie- 

 go Polesia, a zawierają w sobie dosyć kredy. 



Stosunek odsetkowy gliny i piasku w powyższych skałach widzieć się daje 

 z następującej tablicy. 



