— 135 — 



§ 2. Górna grupa czyli wapień frydrychshalski rozciąga się w Polsce po- 

 dobnie jak i w Niemczech północnych najszerzej i w największej miąższości. Do 

 niego należy większa część mego podkładu. Z tego odpowiada: 



1. Skała podkładowa pospolita płasko-muszlowa, po Aviększej części po- 

 pielato-szara, — pospolitemu popielato-szaremu, ubogiemu w muszle wapieniowi 

 muszlowemu północnych Niemiec, który tam zwykle tworzy najwyższe warstwy. 

 Inne jego odmiany bardziej drobno-zadziorzyste i żóltawo-szare z licznemi 

 wężykowatemi wypukłościami na powierzchniach uwarstwienia znajdują się 

 także w Niemczech, a niektóre warstwy są bardzo bogate w Plagiostoma 

 striatum, Myacites mactroides i elongatus Schl. Buccinites gregarius i com- 

 munis Schl. i Trigonia (Myophoria yulgaris). W Polsce tworzą te skały 

 podkładowe przeważnie dolne warstwy górnej grupy wapienia muszlowego. 



Gdy się spojrzy na specyjalną kartę g eognostyczną mego atlasu Pol- 

 ski, zawierającą okolicę między Krzeszowicami, Czeladzią i Pilicą, która 

 według nowszych badań, wymaga pewnych poprawek, to należą tutaj na półno- 

 cno wschodnim krańcu formacyj węglowych, skały podkładowe, które się ciągną 

 od Nowej Góry (tu leżą nad żółtemi marglami grupy środkowej), przez Filipo- 

 wice i Psary do Karniowic; te które leżą pomiędzy Mysłochowicami i Płokami 

 na krańcu piaszczystej wydmy; oraz te które się znów ukazują z drugiej strony 

 tej niziny na południowym brzegu pasma wzniesień od Starczynowa do Buko- 

 wna. Dalej, ku PnZ pojawiają się one znowu u podnóża gór około Małych 

 i Wielkich Strzemieszyc, około Łośnia, pod dolomitem około Tucznej Baby, pod 

 Ząbkowicami, Ujejscem i we wsi Wojkowice Kościelne. Te warstwy górne, któ- 

 re się rozciągają dalej ku Zachodowi na krańcu zagłębia węglowego, pod Mali- 

 nowicami i Strzyżowicami często łupkowe, miękkie, a niekiedy falowato pogięte, 

 lecz bezpośrednio pod galmanem około Rogoz^ka, Wojkowic Komornych iŻych- 

 cic, prawdopodobnie nie należą do wapienia muszlowego, lecz sądząc z obecności 

 w nich węglanu i krzemianu cynku — powinny być zaliczone do utworu dolomi- 

 towego. Tylko w wyższym poziomie wychodzące, bogate w muszle ławice przy 

 Bobrownikach, Czeladzi, aż do Milowic należą jeszcze do wapienia frydrychs- 

 halskiego. 



Nadto należy do tej górnej grupy wapienia muszlowego: 



2. Bogata w muszle skała podkładowa ziarnista, której pewne warstwy 

 odpowiadają niemieckiemu wapieniowi trochitowemu z powodu mnogości wro- 

 śniętych weń stawów łodygowych pewnego Encrinus, u ważanego zwykle za En. 

 liliiformis, który jednak może należy do innego gatunku, gdyż członki są mniej- 

 sze, a rysunek ich jest podobny do stawów apiokrynitów '). Pokład ten, według 

 owego położenia, stanowi wyższy, młodszy oddział tej grupy, albowiem w stro- 

 nie poprzednio opisanej, znajdujemy najwyraźniej tę odmianę skały, na wierzchu 

 pasma które się ciągnie od Stolarzowic wSzląsku przez Rudy piekar, Radzionkę, 

 Chechło, Najdek do polskiej granicy pod Niezdarą, a dalćj z naszej strony pomię- 



•) Alberti, w „Uebersicht der mineralogischen Yerhaltnisse der vormaligen Kreisstadt Roth- 

 weil" w Budgebera Historyi tegoż miasta 1838, II p. 575—627. 



1 



