— 139 — 



pod Pekelsheim w okręgu Paderborneńskim, pomiędzy Reikopfen i G-ehlen nad 

 Wezerą a także na lewym brzegu Renu pod Schweigen, nad Blies, nad ujściem 

 Blies do Saary, nawet jeszcze pod Wallendorf nad Saarą i pod Entzen. Wystę- 

 pujące w tym ostatnim punkcie czerwonawe i zielonawe, uwarstwowane naprze- 

 mian z szaremi, margle zajmują stanowczo to samo położenie, albowiem spoczy- 

 wają one na potężnych masach wapienia (mianowicie falistego). 



Hausmann M również zwrócił uwagę, że w 2-gim górnym oddziale jego dol- 

 nej grupy wapienia muszlo wego, która należy do anhidrytowej grupy Albertie- 

 go, występuje żółty wapień marglowy, jako szczególnie charakterystyczne, pra- 

 wie nigdy niebrakujące ogniwo tego oddziału, że on jest, w skutek swojej barwy 

 dobrym przewodnikiem do oryjentowania się, choć jego miąższość wynosi tylko 

 parę cali, a najwyżej parę sążni i że pojawia się zaraz pod frydrychshalskim wa- 

 pieniem (średnią grupą wapienia muszlowego Hausmanna), o ile brak jest na 

 tój granicy dolomitów (dziurkowatych, komórkowatych wapieni). Zwraca on 

 także uwagę na to, że gips. sól kamienna i rogowiec, które w innych okolicach do 

 tój formacyi należą, nie zostały w niej znaleziono w porzeczu Wezery. 



Rogowiec, chalcedon i druzy kwarcowe są charakterystycznemu dla tych 

 białych i żółtych, po większej części dolomitowych margli, w Szwabii, Turyngii 

 oraz w Polsce i znajdują się stale pod wapieniem frydrychshalskim, na górnej 

 granicy grupy anhidrytowej. Od Albertiego 2 ) wiemy, że się znajdują: 



l n W szybie Wilhelmsgluck pod Hall. Tam leżą na naprzemianległych 

 masach szarej gliny, gipsu, anhidrytu i soli, a przedewszystkiem na wierzchnim 

 szarym gipsie i wapieniu kwarcowym 1 4 st. 5 cali miąższości. 



} 2 5 „■ 



mającym żółte margle dolomitowe i łupki marglowe 

 z gniazdami rogowca i chalcedonu. W niższych po- 

 kładach margiel jest przerżnięty żyłkami i ma 37 st. 6 cali grubości. 



2' W otworze świdrowym i pogłębieniu tak nazwanej sztolni dolinowej 

 poniżój Sulz, znajduje się. 



na wapieniu falistym (nieprześwidrowanym) 35 stóp grubości. 



mającym gips, anhidryt i glinę na 196 ,, ,, 



następnie naprzemianległe warstwy dolomitu, szarego "1 

 marglu i marglu dolomitowego, wapienia cuchnącego, wa- \ 32 ,, „ 

 pienia bitumicznego, z gniazdami rogowca, chalcedonu f 

 i kwarcu . ' 



nad tern brudno-żółtawo-bialy, napełniony szparami mar- 

 giel dolomitowy, obfitujący w spat brunatny, spat gorzki 

 i druzy kwarcowe 27 ., „ 



a na nim wapień frydrychshalski. 



'J Hausmann.- Uebersicht der jungern Flotzgebirge im Flussgebiet derWeśer p. 190, 196,204 

 2 j v. Alberti. Versuch einer Mcmographie des buńten Sandsteins, Muschelkalks und Keupers 

 .(der Trias) 1834. p. 60, 64, 227. 



10 



